Surah At-Tawbah — Aya 116

Ma’anonin Kalmomin:

• Mulk: Mulki da sarauta cikakke.
• Yuḥyī wa yumīt: Yana rayar da wanda Ya so, kuma yana kashe wanda Ya so.
• Walī: Abokin taimako ko wanda ke kula da al’amurranka.
• Naṣīr: Mai taimakonka a kan maƙiyanka.

Fassarar Aya:

Lalle ne Allah Shi kaɗai ke da mulkin sammai da ƙasa, bã Shi da abokin tarayya a cikin halitta, sarauta, da gudanar da al’amurra. Shi ne ke rayar da wanda Ya so, kuma Shi ne ke kashe wanda Ya so, babu wanda zai iya tsayawa a kan hukuncinSa. Kuma ku mutane, bã ku da wani majiɓinci da zai iya kula da al’amurrankU, ko wani mataimaki da zai taimake ku a kan maƙiyankU, sai Allah kaɗai. Duk wani abin bautawa ko dogaro da shi bãyan Allah, to shi ƙarya ne kuma bã shi da wani amfani a gare ku.

Fa’idodin Darasi:

1. Imani da cewa Allah Shi kaɗai ne Mai mulkin komai yana ƙarfafa bawa ya dogara gare Shi, kuma ya sanya masa zuciya mai natsuwa a cikin kowane hali.
2. Sanin cewa rai da mutuwa suna hannun Allah ne kawai, yana sa mutum ya tsara rayuwarsa bisa biyayya ga Allah, kuma ya shirya don mutuwa da abin da zai bi ta.
3. Rashin wani majiɓinci ko mataimaki bãyan Allah yana koya wa mutum tawali’u da buƙatar Allah a kowane lokaci, kuma yana nisantar da shi daga dogaro ga halittu.
4. Wannan aya tana ƙarfafa ƙwarai ga musulmi cewa idan Allah Ya taimake shi, to babu wanda zai iya rinjaye shi, kuma idan Allah Ya ƙyale shi, to babu wanda zai iya taimaka masa. Saboda haka, ya kamata mu riƙa neman taimako daga Allah kaɗai a cikin dukan al’amurranmu.