ሱረቱ አት-ተውባ — አንቀጽ 129

የቃላት ትርጉም፡-

• ተወለዉ፡ ከእምነት ተመለሱ፣ እምቢ አሉ።
• ሐስቢየ፡ በቂዬ ነው፣ በቂ ነውልኝ።
• ተወከልቱ፡ ተመካሁ፣ ጉዳዬን አደራ ሰጠሁት።
• አል-አርሽ፡ ዙፋን፣ ታላቁ የፍጥረት ዙፋን።

የአንቀጽ ትርጉም እና ማብራሪያ፡-

(፪) እነዚያ ከእምነት ተመልሰው በአንተ ያመኑትን ነገር ቢተዉና ከማመን ቢሸሹ፣ አንተ ሙሐመድ ሆይ፣ በእነሱ ላይ አትጨነቅ። በላቸው፡- “አላህ በቂዬ ነው። ከእሱ በቀር ሌላ አምላክ የለም። በእሱ ላይ ተመክቻለሁ፣ ጉዳዬን ሁሉ ወደ እሱ አደራ ሰጥቻለሁ። እሱ የታላቁ ዙፋን ጌታ ነው።” ይህ ማለት አላህ ከሁሉም ነገር በላይ ኃያል ነው፣ እሱ የሁሉም ፍጥረታት ጌታ እና ገዥ ነው። ዙፋኑ ከሁሉም ፍጥረታት ታላቅ ስለሆነ፣ ከእሱ በታች ያሉትን ሁሉ ይጨምራል። በእሱ ላይ የተመካ ሰው አይዋረድም፣ የተጠጋበት ሰው አይሸነፍም።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፡-

• ሙስሊም በአላህ ላይ መመካት እና እሱን ብቻ መታመን አለበት፤ ችግር በደረሰበት ጊዜ ልቡ ወደ አላህ ይመለሳል እንጂ ወደ ሌላ አይሄድም።
• “ሐስቢየ አላሁ” (አላህ በቂዬ ነው) የሚለው ቃል የሙስሊሙ ጋሻ ነው፤ በፍርሃትና በጭንቀት ጊዜ የሚነገር ታላቅ ዱዓ ነው።
• የአላህ ታላቅነት ከሁሉም ነገር በላይ ነው፤ እሱ የዙፋኑ ጌታ ነው፣ ዙፋኑም ትልቁ ፍጥረት ነው። ይህ የአላህን ኃይልና ሉዓላዊነት ያሳያል።
• የነቢዩ ሙሐመድ (ሰለላሁ ዓለይሂ ወሰለም) ትዕግስትና በአላህ ላይ ያላቸው ጽኑ እምነት ለሙስሊሞች ሁሉ ትልቅ ምሳሌ ነው።
• ይህ አንቀጽ የቁርኣን የመጨረሻ አንቀጽ ነው፤ ሙስሊም በህይወቱ ሁሉ በአላህ ላይ መመካትን እንዲማር ያስተምራል።