ሱረቱ አት-ተውባ — አንቀጽ 17

የአንዳንድ ቃላት ትርጉም፦

• مَا كَانَ: አይገባም፣ አይፈቀድም ማለት ነው።
• يَعْمُرُوا: ይጠግኑ፣ በአምልኮና በመልካም ሥራ ይሞሉ ማለት ነው።
• مَسَاجِدَ اللَّهِ: የአላህ መስጊዶች፤ ካዕባም በዚህ ውስጥ ትገባለች።
• شَاهِدِينَ عَلَىٰ أَنفُسِهِم بِالْكُفْرِ: በራሳቸው ላይ ኩፍርን የሚመሰክሩ፣ ማለትም ኩፍራቸውን በግልጽ የሚያሳዩ ማለት ነው።
• حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ: ሥራዎቻቸው ተበላሹ፣ ከንቱ ሆኑ ማለት ነው።
• خَالِدُونَ: በውስጧ ለዘላለም የሚኖሩ ማለት ነው።

የአንቀጹ ትርጓሜ፦

አላህ ሁሉን የሚያውቅ ጌታ ሲናገር፣ ለአጋሪዎች (ሙሽሪኮች) የአላህን መስጊዶች በአምልኮና በመልካም ሥራ ማስዋብና መጠገን አይገባቸውም። ምክንያቱም እነሱ ራሳቸው በኩፍር ላይ መሆናቸውን በግልጽ የሚያሳዩ፣ አላህን የሚያጋሩ፣ ነቢዩንም የሚያስተባብሉ ናቸው። እንዲህ ያለው ሰው መስጊድን ለመጠገን ሲነሳ ግን ውስጡ በኩፍር የተሞላ ነው፤ ይህ ሁለቱ ነገሮች አንድ ላይ ሊሰበሰቡ አይችሉም። እነዚህ ሰዎች የሚሠሩት መልካም የሚመስላቸው ሥራ በሙሉ ከንቱ ሆኖባቸዋል፤ ምክንያቱም የሥራ ተቀባይነት ቅድመ ሁኔታ የሆነው እምነት (ኢማን) ስለሌላቸው ነው። በመጨረሻው ቀንም የሚኖራቸው ቦታ በእሳት ውስጥ ለዘላለም መኖር ነው። ነገር ግን ከሞት በፊት ከሸርክ ተጸጽተው ቢመለሱና ኢማን ቢያመጡ አላህ በጣም አዳኝና አዛኝ ነውና ተስፋ ይኖራቸዋል።

ይህች አንቀጽ የምታስተምረን ትልቅ ትምህርት አለች፦ ማንኛውም መልካም ሥራ በኢማን ላይ ካልተመሠረተ ከንቱ ነው። መስጊድን መጠገን፣ ሐጅ ማድረግ፣ ለሐጃጆች ውሃ ማቅረብ የመሳሰሉ መልካም ሥራዎች ከልብ ውስጥ ኢማን ካልተገኘ ምንም ዋጋ የላቸውም። ስለዚህ እያንዳንዳችን ልባችንን በትውስታ እናስጠጋ፤ ሥራችንንም ለአላህ ብቻ አጥሪ አድርገን እናቀርብ። አላህ የሚጠብቀው ብዛትን ሳይሆን ቅንነትንና ኢማንን ነው። እንዲሁም ይህች አንቀጽ ኩፍርን በግልጽ መመስከር ሰውን ከአላህ ቤት አገልግሎት እንደሚያግለው ትነግረናለች። እኛ ደግሞ ኢማናችንን በግልጽ እንመስክር፣ በቃልና በሥራ እንግለጽ፤ ምክንያቱም ኢማን የሁሉም መልካም ሥራ መሠረት ነውና። አላህ ልቦቻችንን በኢማን ያጽና፣ ሥራዎቻችንንም በቅንነት ይቀበል።