Surat Al-Balad — Ayat 9

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• لِسَانًا (lisanan): ilat, yaiku piranti kanggo micara.
• شَفَتَيْنِ (syafataini): lambe loro, yaiku piranti kanggo nutup lan mbukak cangkem nalika micara utawa meneng.

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, Allah paring pangeling-eling marang manungsa babagan nikmat kang gedhe banget, yaiku ilat lan lambe loro. Kanthi ilat, manungsa bisa micara, ngucap, ngandhani apa kang ana ing atine, mulang, ngajak marang kabecikan, lan sapiturute. Dene lambe loro iku dadi piranti kanggo ngatur ilat, bisa nutup lan mbukak cangkem nalika arep ngomong utawa meneng. Kabeh mau minangka peparing saka Allah kang kudu disyukuri lan digunakake kanggo bab-bab kang becik, ora kanggo ngucapake barang kang ala utawa ngelarani liyan. Dadi, ayat iki nuduhake sepira gedhene kasaenan Allah marang manungsa, amarga tanpa ilat lan lambe, manungsa ora bisa komunikasi lan nyebutake apa kang dirasakake.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Nikmat ilat lan lambe iku tandha katresnane Allah marang manungsa, mula kudu disyukuri kanthi cara digunakake kanggo ngomong kang bener lan apik.
• Ilat iku bisa dadi dalan menyang kabecikan yen digunakake kanggo ngajak kebaikan, mulang ilmu, lan nyebar katresnan; nanging bisa uga dadi dalan menyang ala yen digunakake kanggo ngucapake goroh, ngrasani, lan nglarani atine wong liya.
• Lambe minangka pengontrol ilat, mulane manungsa kudu bisa ngendhaleni omongane, aja nganti ngomong sembarangan.
• Kabeh nikmat iki nuduhake yen Islam iku agama kang ngajeni banget marang kabecikan lan njaga lisan, mula ayo padha nggunakake ilat lan lambe kanggo bab-bab kang diridhai Allah, supaya urip dadi tentrem lan berkah.