Balad surasi — Oyat 9

Kalima ma'nolari:

• Lison – til, so‘zlashish vositasi.
• Shafatayn – ikki lab, og‘izni yopish va ochish vositasi.

Tafsir:

Alloh taolo insonga ikki ko‘z, til va ikki labni in'om qildi. Til – nutq va bayon vositasi bo‘lib, inson u bilan fikrini ifodalaydi, shukr va zikr aytadi. Ikki lab esa tilni yopib turuvchi vosita bo‘lib, inson xohlagan paytda og‘zini yopib, sukut saqlay oladi. Bu ne’matlar insonning yashashi, muloqoti va o‘z ehtiyojlarini ifoda etishi uchun zarurdir. Alloh bu a’zolarni bekorga yaratmagan, balki inson ulardan to‘g‘ri foydalanib, Yaratganiga shukr qilishi va boshqalar bilan yaxshi muomala qilishi uchun bergan.

Foydalar:

1. Til va lablar – Allohning buyuk ne’matlaridandir. Inson bu ne’matlarni shukr qilish, zikr aytish va yaxshi so‘zlar uchun ishlatishi kerak.
2. Til bilan g‘iybat, yolg‘on va yomon so‘zlardan saqlanish – bu ne’matning zikridir. Lablar esa tilni tiyib turish uchun berilgan, ya’ni keraksiz so‘zlardan sukut saqlash ham ne’matdir.
3. Bu a’zolar insonga berilgan imtihon vositasidir – kim ulardan yaxshilikda foydalansa, najot topadi, kim yomonlikda ishlatsa, ziyon qiladi.
4. Inson o‘z a’zolarining har biriga shukr qilishi lozim – ko‘z bilan haqni ko‘rish, til bilan haqni aytish, lablar bilan iffatni saqlash. Bu – mo‘minning odatidir.