فاتحہ سۈرىسى — ئايەت 4

كەلىمىلەرنىڭ مەنىسى:

• مالك: دېگەن سۆز پەقەت ئاللاھقا خاس بولغان تولۇق ئىگىدارچىلىق ۋە ھۆكۈمرانلىقنى بىلدۈرىدۇ.
• يوم الدين: قىيامەت كۈنى، يەنى ھەممە ئادەمنىڭ ئەمەللىرىگە يارىشا جازا ياكى مۇكاپات بېرىلىدىغان كۈن.

تەپسىرى:

بۇ ئايەتتە ئاللاھ تائالا ئۆزىنىڭ قىيامەت كۈنىنىڭ يېگانە مالىكى ئىكەنلىكىنى ئېيتىپ، ئۆزىنى مەدھىيىلەيدۇ. بۇ كۈندە ھېچقانداق كىشىنىڭ باشقا بىر كىشىگە ياردەم قىلىشقا، شاپائەت قىلىشقا ياكى ھېچقانداق ئىش-ھەرىكەت قىلىشقا قادىرلىقى بولمايدۇ. پەقەت ئاللاھنىڭ ئىزنىسىز ھېچكىم ھېچقانداق ئىش قىلالمايدۇ. بۇ كۈن "دىن" يەنى جازا ۋە ھېساب كۈنىدۇر. خۇددى "تۇيغۇچە" ماقالدا دېيىلگەندەك: "قانداق قىلساڭ، شۇنداق كۆرەرسەن" — يەنى بۇ دۇنيادا قىلغان ياخشى-يامان ئەمەللىرىڭنىڭ نەتىجىسىنى شۇ كۈندە كۆرىسەن.

بۇ ئايەت ھەر رەكئەتتە ئوقۇلىدىغان فاتىھە سۈرىسىنىڭ ئىچىدە بولۇپ، مۆمىن بەندىگە ھەر كۈنى، ھەر نامازدا قىيامەت كۈنىنى ئەسكەرتىپ تۇرىدۇ. بۇ ئەسكەرتىش ئىنساننىڭ قەلبىنى پاكلىشىغا، گۇناھلاردىن يىراقلىشىشىغا ۋە ياخشى ئەمەللەرگە ئىنتىلىشىگە كۈچلۈك تۈرتكە بولىدۇ.

ئى مۆمىن بەندە! ھەر قېتىم بۇ ئايەتنى ئوقۇغاندا، ئۆز-ئۆزۈڭگە سوراپ باققىن: "مەن بۈگۈن قىيامەت كۈنى ئۈچۈن نېمە تەييارلىق قىلدىم؟" ئاللاھنىڭ رەھمىتى بىلەن، كىمكى بۇ دۇنيادا ياخشى ئەمەللەرنى قىلىپ، ئاللاھنىڭ رازىلىقىنى تىلەپ ياشىسا، ئۇ قىيامەت كۈنىدە بەختكە ئېرىشىدۇ. ئاللاھ تائالا بىزنى شۇ بۈيۈك كۈندە جەننەتتىكى بەندىلىرىدىن قىلغاي!