سوره یونس — آیه 56

معانی کلمات:

• یُحْیِی: زنده میکند، حیات میبخشد.
• یُمِیتُ: میمیراند، مرگ را ایجاد میکند.
• تُرْجَعُونَ: بازگردانده میشوید، به سوی او برگردانده میشوید.

تفسیر آیه:

خداوند متعال به تنهایی مالک حیات و ممات است؛ اوست که موجودات را از نیستی به هستی میآورد و به آنها زندگی میبخشد، و اوست که به اذن خود جانها را میگیرد و مرگ را برای هر موجود زندهای رقم میزند. هیچ کس جز او قادر بر زنده کردن و میراندن نیست و این قدرت مطلق، تنها در دستان اوست. پس از مرگ نیز، همهی انسانها به سوی او بازگردانده میشوند؛ نه به سوی هیچ قدرت دیگری، بلکه تنها به سوی او. این بازگشت در روز قیامت رخ میدهد، آنگاه که او همهی بندگان را زنده میکند و بر اساس اعمالشان پاداش یا کیفر میدهد. این آیه یادآور آن است که زندگی دنیا پایان نیست، بلکه آغازی برای سفری ابدی به سوی خداست، و مرگ دروازهای به سوی حیات جاودان است.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه دل مؤمن را به امید رحمت خداوند روشن میکند؛ زیرا خدایی که قادر بر زنده کردن مردگان است، هرگز از یاری بندگانش ناتوان نیست و هیچ مشکلی برای او غیرممکن نیست.
• یادآوری مرگ و بازگشت به سوی خدا، انسان را از غرق شدن در لذتهای زودگذر دنیوی بازمیدارد و او را به اعمال نیک و پرهیز از گناه ترغیب میکند.
• ایمان به حیات دوباره و حسابرسی الهی، عدالت خداوند را در ذهن زنده میکند و به مظلومان امید میدهد که روزی حقشان از ظالمان گرفته خواهد شد.
• این آیه انسان را به آرامش دعوت میکند؛ چرا که دانستن اینکه همه چیز به دست خدایی حکیم و مهربان است، اضطراب و نگرانی از آینده را از دل میزداید و توکل بر او را در وجود انسان تقویت میکند.