ซูเราะฮฺ ยูนุส — อายะฮฺ 68

คำอธิบายคำศัพท์สำคัญในโองการ:

• اتَّخَذَ หมายถึง การยึดถือหรืออ้างว่า
• وَلَدًا หมายถึง บุตรหรือลูก
• سُبْحَانَهُ หมายถึง ความบริสุทธิ์ยิ่งของพระองค์จากการมีภาคีหรือบกพร่อง
• الْغَنِيُّ หมายถึง ผู้ทรงมั่งคั่งเพียงพอ ไม่ต้องพึ่งพาสิ่งใด
• سُلْطَانٍ หมายถึง หลักฐานหรือข้อพิสูจน์อันแข็งแกร่ง

การตีความโองการ:

บรรดาผู้ตั้งภาคีได้กล่าวอ้างว่าอัลลอฮ์ทรงมีบุตร อาทิ พวกเขากล่าวว่าเหล่ามะลาอิกะฮ์เป็นบุตรสาวของพระองค์ หรือกล่าวว่าพระเมสสิยาห์ (อีซา) เป็นบุตรของพระองค์ อัลลอฮ์ทรงบริสุทธิ์ยิ่งจากคำกล่าวอ้างดังกล่าว พระองค์ทรงสูงส่งและปราศจากข้อบกพร่องทั้งปวง พระองค์คือผู้ทรงมั่งคั่งเพียงพอ ไม่ทรงต้องการสิ่งใดจากมวลสรรพสิ่ง ขณะที่ทุกสิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินล้วนเป็นกรรมสิทธิ์ของพระองค์ทั้งสิ้น ไม่ว่าจะเป็นทาสหรือทรัพย์สิน หากทุกสิ่งเป็นของพระองค์แล้ว จะเป็นไปได้อย่างไรที่พระองค์จะมีบุตรจากสิ่งที่พระองค์ทรงสร้างขึ้นมาเอง และพระองค์ไม่ทรงต้องการใคร เพราะพระองค์ทรงสมบูรณ์ในตัวเอง

จากนั้นพระองค์ทรงตำหนิพวกเขาว่า พวกเจ้าไม่มีหลักฐานหรือข้อพิสูจน์ใด ๆ มาสนับสนุนคำกล่าวอ้างอันมหึมานี้เลย พวกเจ้ากล่าวหาอัลลอฮ์ในสิ่งที่พวกเจ้าไม่รู้ความจริงได้อย่างไร? นี่คือการตำหนิอย่างรุนแรงต่อการที่พวกเขากล่าวคำเท็จต่ออัลลอฮ์โดยปราศจากความรู้หรือหลักฐานใด ๆ

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับจากโองการนี้:

1. ความบริสุทธิ์ของพระเจ้าจากข้อบกพร่องทั้งปวง การตั้งภาคีหรือการกล่าวหาพระองค์ในสิ่งที่ไม่เหมาะสมเป็นการละเมิดต่อความยิ่งใหญ่ของพระองค์อย่างร้ายแรง
2. ความมั่งคั่งเพียงพอของพระองค์เป็นเหตุผลที่ชัดเจนว่า พระองค์ไม่จำเป็นต้องมีบุตร เพราะการมีบุตรมักเกิดจากความต้องการหรือความจำเป็น ซึ่งพระองค์ทรงอยู่เหนือสิ่งเหล่านี้โดยสิ้นเชิง
3. การกล่าวถึงอัลลอฮ์โดยปราศจากความรู้เป็นบาปมหันต์ เราต้องไม่กล่าวอ้างสิ่งใดเกี่ยวกับศาสนาโดยไม่มีหลักฐานที่ถูกต้องจากอัลกุรอานและซุนนะฮ์
4. โองการนี้สอนให้เรารักและเคารพในความยิ่งใหญ่ของพระเจ้า และตระหนักว่าการสรรเสริญพระองค์ด้วยคุณลักษณะที่เหมาะสมเท่านั้นที่จะนำไปสู่ความศรัทธาที่ถูกต้องและหัวใจที่สงบสุข