ซูเราะฮฺ ยูนุส — อายะฮฺ 93

คำอธิบายคำศัพท์สำคัญ:

• بَوَّأْنَا หมายถึง เราได้ให้ที่พำนักอาศัยและตั้งมั่น
• مُبَوَّأَ صِدْقٍ หมายถึง สถานที่พำนักอันดีงามและเหมาะสม
• الطَّيِّبَاتِ หมายถึง สิ่งที่อนุมัติ (ฮะลาล) และดีงาม
• الْعِلْمُ ในที่นี้หมายถึง ความรู้ที่ชัดแจ้ง ซึ่งรวมถึงคัมภีร์อัลกุรอานและสิ่งที่ได้ถูกบันทึกไว้ในคัมภีร์เตารอตเกี่ยวกับการมาของท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม

การตีความหมายของอายะฮ์:

แท้จริงแล้ว เราได้ให้วงศ์วานของอิสรออีล (บะนีอิสรออีล) ได้พำนักอยู่ในสถานที่อันดีงามและเหมาะสมยิ่ง ในดินแดนอันจำเริญแห่งชาม (ซีเรีย/ปาเลสไตน์) และอียิปต์ และเราได้ประทานปัจจัยยังชีพที่อนุมัติและดีงามแก่พวกเขาจากความอุดมสมบูรณ์ของแผ่นดินที่ได้รับความจำเริญ

แต่กระนั้น พวกเขาก็ยังมิได้แตกแยกขัดแย้งกันในเรื่องศาสนาของพวกเขา จนกระทั่งได้มีความรู้ที่ชัดเจนมายังพวกเขา อันได้แก่คัมภีร์อัลกุรอานที่ยืนยันความจริงตามที่มีอยู่ในคัมภีร์เตารอต เกี่ยวกับคุณลักษณะของท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม และการที่พวกเขาจะต้องศรัทธาต่อท่าน แต่พวกเขากลับปฏิเสธและขัดแย้งกันหลังจากที่ได้รู้ความจริงแล้ว ด้วยความอิจฉาริษยาและการฝ่าฝืน

แท้จริง พระเจ้าของเจ้า (โอ้ท่านเราะสูล) จะทรงตัดสินระหว่างพวกเขาในวันกิยามะฮ์อย่างยุติธรรม ในสิ่งที่พวกเขาได้ขัดแย้งกันในโลกดุนยา โดยจะทรงตอบแทนบรรดาผู้ศรัทธาที่ปฏิบัติตามความจริงด้วยสวนสวรรค์ และลงโทษบรรดาผู้ปฏิเสธด้วยไฟนรก

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับจากอายะฮ์:

1. ความโปรดปรานของอัลลอฮ์ที่มีต่อบะนีอิสรออีลนั้นยิ่งใหญ่เพียงใด ทั้งการประทานที่พำนักอันดีและการประทานปัจจัยยังชีพที่อุดมสมบูรณ์ ซึ่งเป็นการตอกย้ำว่าการขัดแย้งและแตกแยกของพวกเขานั้นมิได้เกิดจากความไม่รู้ แต่เกิดจากการปฏิเสธความจริงหลังจากที่รู้แล้ว
2. ความรู้ที่มาถึงแล้วนั้นคือข้อพิสูจน์ที่สมบูรณ์ต่อมนุษย์ การมีข้ออ้างหลังจากได้รับความรู้แล้วย่อมไม่เป็นที่ยอมรับ ดังนั้นผู้ที่มีความรู้จึงมีความรับผิดชอบมากกว่าผู้ที่ไม่รู้
3. การแตกแยกในเรื่องศาสนานั้นเป็นสิ่งที่น่ากลัว และที่สำคัญยิ่งคือการแตกแยกที่เกิดขึ้นหลังจากได้รับความรู้แจ้งแล้ว ยิ่งเป็นสิ่งที่น่าเสียดายและเป็นบาปใหญ่
4. ความยุติธรรมของอัลลอฮ์ในวันกิยามะฮ์นั้นครอบคลุมทุกเรื่องที่มนุษย์ได้ขัดแย้งกันในโลกนี้ ไม่มีสิ่งใดถูกมองข้าม และการตัดสินของพระองค์คือที่สุดแห่งความยุติธรรม
5. อายะฮ์นี้ปลอบใจท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม และบรรดามุสลิมว่า การที่พวกเขาถูกปฏิเสธและขัดแย้งนั้นมิใช่เรื่องแปลก เพราะแม้แต่ชนก่อนหน้าก็ได้กระทำเช่นนั้น และการตัดสินขั้นสุดท้ายเป็นของอัลลอฮ์เท่านั้น
6. การที่อัลลอฮ์ทรงระบุถึงการขัดแย้งของพวกเขาว่าเกิดขึ้น "หลังจากที่ความรู้ได้มายังพวกเขา" นั้น เป็นการยืนยันว่าอัลกุรอานคือความจริง และการปฏิเสธของพวกเขาคือการปฏิเสธอย่างจงใจ ซึ่งเป็นบทเรียนให้เรายึดมั่นในความจริงและไม่ปล่อยให้อารมณ์หรือผลประโยชน์ทางโลกมาทำให้เราเบี่ยงเบนจากหนทางที่ถูกต้อง