Сураи Худ Оят 104 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва ҷуз то андак муддате ба дераш намегузорем.

Худ · 104/123

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Худ

وَمَا نُؤَخِّرُهُ إِلَّا لِأَجَلٍ مَّعْدُودٍ ۝١٠٤

🔤 Transliteration

Wa maa nu`akhkhiruhooo illaa li ajalim ma`dood

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва ҷуз то андак муддате ба дераш намегузорем.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳо:

«نُؤَخِّرُهُ»: онро ба таъхир меандозем, яъне рӯзи қиёматро дер намекунем.
«أَجَلٍ»: муддат, вақти муайян.
«مَعْدُودٍ»: шумурдашуда, маълум ва муайян.

Тафсири оят:

Аллоҳи таъоло мефармояд, ки Мо рӯзи қиёматро ба таъхир намеандозем, магар барои муддати муайяне, ки дар илми Мо муқаррар шудааст. Ин муддат на кам мешавад ва на зиёд, балки маҳз ҳамон қадар аст, ки Мо бо ҳикмати худ тақдир кардаем. Он рӯз дар назди Аллоҳ маълум ва шумурдашуда аст ва ҳатман дар вақти муайяни худ фаро мерасад. Ҳеҷ кас наметавонад онро пеш ё дер кунад, зеро ҳама чиз дар илми Аллоҳи таъоло дақиқ ва муайян аст.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят ба мо меомӯзад, ки ҳама чиз дар дасти Аллоҳ аст ва ҳеҷ чиз аз илми Ӯ пинҳон нест.
Рӯзи қиёмат ҳатман меояд ва мо бояд барои он омода бошем.
Сабру тоқат дар интизори ваъдаҳои Аллоҳ, зеро ҳар чиз вақти муайяни худро дорад.
Ин оят дили мӯъминро ором мекунад, ки адлу ҳикмати Аллоҳ ҳатман иҷро мешавад.
Ва ин ки ҳамаи мо ба сӯи Аллоҳ бармегардем ва ҳисоби аъмоламон хоҳад шуд.

📜 Оят 102-106 — Сураи Худ

102وَكَذَٰلِكَ أَخْذُ رَبِّكَ إِذَا أَخَذَ الْقُرَىٰ وَهِيَ ظَالِمَةٌ ۚ إِنَّ أَخْذَهُ أَلِيمٌ شَدِيدٌ

Инчунин буд ба азоб гирифтани Парвардигори ту, вақте ки бихоҳад деҳае ситамкорро ба азоб кашад. Ба азоб гирифтани Ӯ азобе сахт дардовар аст!

103إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً لِّمَنْ خَافَ عَذَابَ الْآخِرَةِ ۚ ذَٰلِكَ يَوْمٌ مَّجْمُوعٌ لَّهُ النَّاسُ وَذَٰلِكَ يَوْمٌ مَّشْهُودٌ

Дар инҳо барои касоне, ки аз азоби охират бимноканд, ибратест, дар он рӯз, ки мардум гирд оварда шаванд ва он рӯз, ки мардумро дар он ҳозир оваранд!

104وَمَا نُؤَخِّرُهُ إِلَّا لِأَجَلٍ مَّعْدُودٍ

Ва ҷуз то андак муддате ба дераш намегузорем.

105يَوْمَ يَأْتِ لَا تَكَلَّمُ نَفْسٌ إِلَّا بِإِذْنِهِ ۚ فَمِنْهُمْ شَقِيٌّ وَسَعِيدٌ

Рӯзе, ки чун биёяд, ҳеҷ кас ҷуз ба фармони Ӯ сухан нагӯяд ва мардумон баъзе бадбахт бошанд ва баъзе некбахт.

106فَأَمَّا الَّذِينَ شَقُوا فَفِي النَّارِ لَهُمْ فِيهَا زَفِيرٌ وَشَهِيقٌ

Аммо бадбахтон дар оташанд ва мардумонро дар он ҷо нолае зору фарёде сахт бувад.

← Оят 103 📖 Худ Оят 105 →

ХудФеҳристи Қуръон

123Оят

MeccanRevelation

104Оят

Тарҷума — Худ 104

Сураи Худ Оят 104 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва ҷуз то андак муддате ба дераш намегузорем.

Сураи Оят 104/123 — Сураи Худ هود (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Худ Гӯш кун, Сураи Худ Тарҷума, Сураи Худ mp3, Сураи Худ pdf. Оят 102–106. Ба Тоҷикӣ: Русский.