سورت هود — آیت 77

د کلمو معناګانې:

• سِيءَ بِهِمْ: د هغوى په راتګ خواشينی شو او غمجن شو.
• وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا: د هغوى په وجه سینه يې تنګه شوه، یعنې ډېر اندېښمن او بې وسه شو.
• عَصِيبٌ: ډېر سخت او دروند.

تفسیر:

کله چې زمونږ استازي (ملایکې) د ښکلو ځلمیانو په بڼه حضرت لوط علیه السلام ته راغلل، نو لوط د هغوى په راتګ ډېر خواشينی شو او سینه يې ورته تنګه شوه. هغه اندېښمن و، ځکه چې نه پوهېده چې دوى د الله تعالى استازي (رسولان) دي، بلکې هغوى يې د عادي مېلمانه ګڼل. هغه له خپل قوم ډارېده، ځکه چې د هغه قوم بد عادت درلود — دوى به د مېلمنو په لیدو سره بد اراده کوله او د دوى په طرف به يې ناوړه کړنې کولې. لوط عليه السلام د دوى د ښکلا له امله ډېر وېرېده چې قوم به يې دوى ته ضرر ورسوي، نو له همدې امله يې وویل: "دا ډېره سخته او بده ورځ ده." هغه دا خبره د دې له امله وکړه چې پوهېده چې قوم به يې پرې برید وکړي او هغه به د دوى په وړاندې د مېلمنو د ساتنې توان ونه لري.

فايدې:

• دا آیت د کوربه توب او د مېلمه د عزت لوړ مقام ښیي، ځکه چې حضرت لوط عليه السلام د خپل قوم له خطر سره سره د مېلمنو د ساتنې فکر کاوه.
• دا آیت د مسلمانانو لپاره د صبر او زغم درس دی، چې په سختو حالاتو کې دې له الله تعالى مرسته وغواړي.
• دا آیت دا هم ښیي چې د بدو خلکو په منځ کې د ښه انسان ژوند ډېر ستونزمن وي، خو بیا هم باید د حق په لاره ولاړ اوسي.
• دا آیت د پیغمبرانو د سختو ازمایښتونو یادونه کوي، چې له دې معلومیږي چې الله تعالى خپل خوښ شوي بندگان په سختو ازمایښتونو کې اچوي، خو د هغوى سره مرسته هم کوي.