Surah Hud — Aya 77

Ma’anonin Kalmomi:

• سِيءَ بِهِمْ: Ya yi baƙin ciki da zuwansu, ya damu matuƙa.
• وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا: Ƙarfinsa ya kasa, zuciyarsa ta ƙuntata saboda tsoron mutanensa.
• يَوْمٌ عَصِيبٌ: Rana mai tsanani da wahala.

Fassarar Aya:

A lokacin da manzanninmu (Mala’iku) suka zo wurin Annabi Luɗu a siffar samari kyawawa, ya yi baƙin ciki da zuwansu, kuma zuciyarsa ta ƙuntata saboda tsoron mutanensa. Domin bai san cewa su Mala’iku ba ne ba, sai ya tsorata cewa mutanensa masu yin luwadi za su kai musu hari su yi musu rashin mutunci. Saboda haka ya ce: “Wannan rana ce mai tsanani da wahala,” domin ya san halin mutanensa na rashin kunya da kai wa baƙi hari.

Darussa Da Ake Ciro Daga Aya:

1. Ƙaunar baƙi da kula da su na daga kyawawan halaye, kamar yadda Annabi Luɗu ya damu da baƙinsa.
2. Annabawa suna tsoron Allah kuma suna kare al’ummarsu daga cutarwa, har ma da sadaukar da kai.
3. A cikin wahala, mumini yakan dogara ga Allah kuma ya nemi taimakonsa, ba ya yanke ƙauna.
4. Wannan aya tana nuna tsananin muni na luwadi, wanda ya sa Annabi ya ji tsoro sosai, kuma yana nuna cewa al’ummar da ta aikata wannan babbar cuta ce mai haɗari.
5. Imani da cewa Allah yana taimakon annabawansa a lokacin tsanani, kamar yadda ya taimaki Luɗu daga baya.