Сураи Йусуф Оят 103 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ҳарчанд ту ба имонашон ҳарис бошӣ, бештари мардум имон намеоваранд!

Йусуф · 103/111

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Йусуф

وَمَا أَكْثَرُ النَّاسِ وَلَوْ حَرَصْتَ بِمُؤْمِنِينَ ۝١٠٣

🔤 Transliteration

Wa maa aksarun naasi wa law harasta bimu`mineen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ҳарчанд ту ба имонашон ҳарис бошӣ, бештари мардум имон намеоваранд!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки шарҳ талаб мекунанд:

— «أَكْثَرُ»: бештари, аксари.

— «حَرَصْتَ»: ҳарисӣ кардӣ, саъю кӯшиши зиёд намудӣ, таманнои шадид доштан барои ҳидояти касе.

— «بِمُؤْمِنِينَ»: имоноварандагон, боваркунандагон.

Тафсири оят:

Худованд ба Пайғамбари худ (с) хитоб мекунад, ки аксари мардум — ҳатто агар ту эй Расул, бо тамоми қуввату ҳарисият ва таманнои шадиди худ бикӯшӣ, ки онҳо имон биёваранд — боз ҳам имоноваранда нахоҳанд шуд. Ин оят тасаллиест барои Пайғамбар (с), то ки аз сабаби рӯй гардондани қавми худ аз имон, худро ғамгин ва ҳасратзада насозад. Зеро ҳидоят танҳо ба дасти Худост ва Ӯст, ки ҳар касеро бихоҳад, ба роҳи рост ҳидоят мекунад. Вазифаи Пайғамбар танҳо расонидани паём аст, на маҷбур кардани мардум ба имон. Ҳамин маъно дар бисёр оятҳои дигари Қуръон низ таъкид шудааст, ки имон овардан ихтиёрӣ аст ва касе ба зӯр муъмин карда намешавад.

Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меояд ва мардумро ба Ислом ва Қуръон меҳрубон мекунад:

— Ин оят нишон медиҳад, ки Қуръон Китоби ҳикмат ва раҳматест, ки ҳатто ба Пайғамбари худ (с) тасаллӣ медиҳад ва ӯро аз ғами беҳуда бозмедорад; ин лутфу марҳамати Худовандро нисбат ба бандагонаш нишон медиҳад.

— Ислом дини маҷбурӣ нест; ҳар кас бо ихтиёри худ имон меорад ва ин озодии интихоб худ далели адлу ҳикмати Худост.

— Ин оят ба мо меомӯзад, ки дар даъват ба некӣ бояд сабр ва ҳарисият дошта бошем, аммо натиҷаро танҳо аз Худо интизор шавем ва агар касе қабул накард, дили худро танг насозем.

— Қуръон Китоби тасаллӣ ва умед аст; он ба ҳар касе, ки дар роҳи ҳақ заҳмат мекашад, мефаҳмонад, ки кӯшишаш беҳуда нест, ҳатто агар натиҷа дер ояд.

— Ин оят моро ба сӯи таваккул ба Худо ва таслим ба қазои Ӯ ҳидоят мекунад, ки ин худ оромиши дил ва сабаби наздик шудан ба Ислом аст.

📜 Оят 101-105 — Сураи Йусуф

101۞ رَبِّ قَدْ آتَيْتَنِي مِنَ الْمُلْكِ وَعَلَّمْتَنِي مِن تَأْوِيلِ الْأَحَادِيثِ ۚ فَاطِرَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ أَنتَ وَلِيِّي فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ ۖ تَوَفَّنِي مُسْلِمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ

Эй Парвардигори ман, маро фармонравоӣ додӣ ва маро илми таъбири хоб омӯхтӣ. Эй офаринандаи осмонҳову замин, ту дар дунёву охират корсози мани. Маро мусалмон бимирон ва қарини шоистагон соз!»

102ذَٰلِكَ مِنْ أَنبَاءِ الْغَيْبِ نُوحِيهِ إِلَيْكَ ۖ وَمَا كُنتَ لَدَيْهِمْ إِذْ أَجْمَعُوا أَمْرَهُمْ وَهُمْ يَمْكُرُونَ

Инҳо хабарҳои ғайб аст, ки ба ту ваҳй мекунем. Ва он ҳангом, ки бо якдигар гирд омада буданд ва машварат мекарданд ва хила месохтанд, ту назди онҳо набудӣ!

103وَمَا أَكْثَرُ النَّاسِ وَلَوْ حَرَصْتَ بِمُؤْمِنِينَ

Ҳарчанд ту ба имонашон ҳарис бошӣ, бештари мардум имон намеоваранд!

104وَمَا تَسْأَلُهُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۚ إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعَالَمِينَ

Ва ту дар муқобили паёмбарият аз онҳо музде наметалабӣ ва ин китоб ҷуз панде барои мардуми ҷаҳон нест!

105وَكَأَيِّن مِّنْ آيَةٍ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ يَمُرُّونَ عَلَيْهَا وَهُمْ عَنْهَا مُعْرِضُونَ

Чӣ бисёр нишонаҳое дар осмонҳову замин аст, ки бар он мегузаранд ва аз он рӯй барметобанд!

← Оят 102 📖 Йусуф Оят 104 →

ЙусуфФеҳристи Қуръон

111Оят

MeccanRevelation

103Оят

Тарҷума — Йусуф 103

Сураи Йусуф Оят 103 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ҳарчанд ту ба имонашон ҳарис бошӣ, бештари мардум имон намеоваранд!

Сураи Оят 103/111 — Сураи Йусуф يوسف (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Йусуф Гӯш кун, Сураи Йусуф Тарҷума, Сураи Йусуф mp3, Сураи Йусуф pdf. Оят 101–105. Ба Тоҷикӣ: Русский.