Surah Yusuf — Aya 4

Ma’anonin Kalmomin:

• أَحَدَ عَشَرَ كَوْكَبًا: Taurari goma sha ɗaya.
• الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ: Rana da wata.
• سَاجِدِينَ: Suna yin sujada (sunkuya) a gare shi.

Fassarar Aya:

Ka tuna, ya Manzo, lokacin da Yusuf ya gaya wa mahaifinsa Ya’akubu: “Ya mahaifina! Lalle ne na ga a mafarkina taurari goma sha ɗaya, da rana, da wata, duk suna yin sujada a gare ni.” Wannan mafarki babban bushara ce ga Yusuf, domin yana nuni da cewa zai samu matsayi mai girma a duniya da kuma a lahira, kuma iyalinsa za su taru a kusa da shi suna girmama shi. Sujada a nan tana nufin girmamawa da biyayya, ba sujada ta ibada ba, domin ibada ba ta yiwuwa ga wani halitta ba face Allah. Wannan mafarki ya kasance farkon abin da ya faru ga Yusuf daga jarrabawa da bala’i, amma daga bisani Allah ya cika masa alkawarin da ya yi masa ta hanyar wannan mafarki.

Fa’idodin Darasi:

1. Mafarki mai kyau na mai imani wani bangare ne na annabci, kuma yana iya zama bushara daga Allah ga bawansa.
2. Nuna matuƙar girmamawa da biyayya ga iyaye, kamar yadda Yusuf ya kira mahaifinsa da “ya mahaifina” cikin ladabi da ƙauna.
3. Imani da cewa Allah yana iya cika alkawarin da ya yi wa bayinsa, ko da yake akwai jarrabawa a hanya, domin ƙarshen lamari na mai imani alheri ne.
4. Karantar da mu cewa duk wani girma da daraja a duniya da lahira daga Allah ne, kuma ya kamata mu dogara gare Shi kawai.
5. A cikin wannan aya akwai nuni ga cewa mafarki na iya zama hanyar sanin abubuwan da za su faru, idan Allah ya so, amma ba wani abu da ke faruwa ba face da nufin Allah.