Surah Yusuf — Talata 49

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• يُغَاثُ النَّاسُ – Ang mga tao ay pauulanan (ng ulan) at ililigtas mula sa tagtuyot.
• يَعْصِرُونَ – Sila ay pipiga (ng mga ubas, olibo, at iba pang mga bunga) dahil sa kasaganaan ng ani.

Paliwanag ng Talata:

Pagkatapos ng mga taon ng tagtuyot at kagutom na binanggit sa panaginip ng hari, darating ang isang taon na puno ng biyaya mula sa Allah. Sa taong iyon, magkakaroon ng masaganang ulan na magpapabuhay sa lupa, kaya't ang mga tao ay makakapagtanim at makakaani nang sagana. Dahil sa labis na kabutihan at pagpapala, sila ay makakapiga ng mga ubas, olibo, tubo, at iba pang mga pananim na nangangailangan ng pagpiga upang makuha ang kanilang katas at langis. Ang talatang ito ay nagpapahiwatig ng pagtatapos ng paghihirap at pagdating ng kaginhawahan at kasaganaan, bilang bahagi ng interpretasyon ng panaginip na ibinigay ni Propeta Yusuf (sumakanya nawa ang kapayapaan).

Mga Aral at Benepisyo:

1. Ang kaginhawahan ay laging sumusunod sa paghihirap; ang bawat pagsubok ay may katapusan, at ang Allah ay nagbibigay ng lunas pagkatapos ng kagipitan.
2. Ang wastong pagpaplano at pagtitiwala sa Allah ay susi sa pagharap sa mga hamon ng buhay, tulad ng ginawa ni Yusuf (alayhis salam) sa pag-iimbak ng butil sa mga taon ng kasaganaan.
3. Ang talatang ito ay nagtuturo sa atin na ang kabutihan at biyaya ng Allah ay dumarating sa Kanyang takdang panahon, kaya't hindi tayo dapat mawalan ng pag-asa sa Kanyang awa.
4. Ang pagbanggit ng pagpiga ng mga bunga ay nagpapakita ng halaga ng pagsisikap at paggamit ng mga biyaya ng Allah sa kapaki-pakinabang na paraan, na nagpapalalim ng ating pasasalamat sa Kanya.