Йусуф сүрәсе — Аять 97

Сүзләрнең мәгънәләре:

— «اسْتَغْفِرْ لَنَا» — безнең өчен гафу сора, Аллаһтан безнең гөнаһларыбызны ярлыкауны үтен.

— «ذُنُوبَنَا» — безнең гөнаһларыбызны.

— «خَاطِئِينَ» — хата кылучылар, гөнаһ эшләүчеләр, ялгышучылар.

Аять тәфсире:

Йусуф галәйһиссәлам үзен танытканнан һәм гафу иткәннән соң, аның абыйлары, үзләренең эшләгән яман эшләренә — Йусуфка һәм аның бертуган энесе Бинйаминга карата кылган золымнарына үкенеп, аталары Ягъкуб галәйһиссәлам янына килеп, гафу сорадылар. Алар әйттеләр: «И атакай! Безнең өчен Аллаһтан гөнаһларыбызны ярлыкауны сора. Без, чыннан да, Йусуф һәм аның энесе хакында хата кылучылардан булдык, зур гөнаһ эшләдек». Алар аталарының догасы кабул ителә торган изге кеше икәнен беләләр иде, шуңа күрә алар аның Аллаһ алдындагы дәрәҗәсе аша ярлыкау эзләделәр. Бу — аларның эшләренә чын үкенү һәм тәүбә итүләре иде, чөнки гөнаһларын танып, аталарыннан шәфәгать сорадылар.

Аятьтән алынган файдалар:

— Гөнаһ эшләгән кеше үз хатасын танырга һәм тәүбә итәргә тиеш, бу — тәүбәнең беренче шарты.

— Ата-ананың, аеруча изге кешеләрнең, догасы — зур рәхмәт чыганагы, балалар ата-аналарыннан дога сорарга тиеш.

— Гөнаһ эшләгәннән соң, оялып кына калмыйча, гамәли тәүбә итү һәм гафу сорау — мөселманның матур сыйфаты.

— Ата белән бала арасындагы мәхәббәт һәм шәфкать — гөнаһлардан соң да гафу итәргә ярдәм итә, гаилә бәйләнешләрен ныгыта.

— Ягъкуб пәйгамбәрнең балаларының тәүбәсе — Аллаһның рәхмәте киңлеген күрсәтә: чын ихлас тәүбә иткән һәркем ярлыкауга өмет итә ала.