Йусуф сүресі — Аят 97

1. Сөздердің мағынасы:

• يَا أَبَانَا — «Уа, әкеміз!» — бұл жерде Яқұб (ғ.с.) пайғамбарға қарата айтылған ілтипатты үндеу.
• اسْتَغْفِرْ لَنَا — «Біз үшін кешірім сұра» — яғни Аллаһтан біздің күнәларымызды жарылқауын тіле.
• ذُنُوبَنَا — «күнәларымызды» — жасаған қателіктері мен күнәлары.
• خَاطِئِينَ — «қателесушілер» — күнә жасап, қателікке бой алдырғандар.

1. Аяттың тәпсірі:

Юсуфтың ағалары әкелері Яқұбқа (ғ.с.) келіп, өздерінің бұрын Юсуф пен оның бауырына жасаған қиянаттары үшін өкініш білдірді. Олар әкелерінен Аллаһтан өздерінің күнәларын кешіруін сұрауды өтінді. Олар шынымен де қателесіп, күнәһар болғандарын мойындады. Бұл — шынайы тәубе мен өкініштің үлгісі: олар өз қылмыстарын жасырмай, ашық мойындап, әкелерінің дұғасы арқылы Аллаһтың кешірімін іздеді. Яқұб (ғ.с.) пайғамбар болғандықтан, олар оның дұғасы қабыл болатынына сенді.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Күнә жасаған адам оны мойындап, шынайы тәубе етуі керек — бұл Аллаһтың кешіріміне жол ашады.
• Ата-ананың, әсіресе ізгі адамдардың, дұғасы мен шапағаты үлкен мәнге ие.
• Ислам — өкініш пен тәубенің діні; қандай күнә болса да, шынайы өкінген адамға Аллаһтың рақымы кең.
• Бұл аят бізді күнәдан қорықпай, керісінше Аллаһтың кешіріміне үміт артып, тәубе етуге шақырады.
• Отбасылық сыйластық пен әкеге деген құрмет — иманның көрінісі.