Sura Yusuf — Werset 97

Znaczenie słów:

• اسْتَغْفِرْ لَنَا – proś o przebaczenie dla nas, módl się do Allaha o odpuszczenie naszych grzechów.
• ذُنُوبَنَا – nasze grzechy i przewinienia.
• خَاطِئِينَ – błądzący, grzeszący, ci, którzy popełnili błąd i wystąpili przeciwko nakazom Allaha.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Gdy prorok Jakub (pokój z nim) spotkał się ze swoimi synami po długiej rozłące z Józefem (pokój z nim), a prawda wyszła na jaw – że to oni byli przyczyną cierpienia ojca i brata – synowie poczuli głęboki żal i skruchę. Zwrócili się więc do swojego ojca z pokorą i uniżeniem, mówiąc: „O nasz ojcze! Proś Allaha o przebaczenie dla nas naszych grzechów. Zaprawdę, byliśmy błądzącymi i grzesznymi w tym, co uczyniliśmy Józefowi i jego bratu – w oszustwie, zazdrości i wyrządzonej im krzywdzie.”

Ich prośba była wyrazem uznania własnej winy i potrzeby pośrednictwa ojca, który był prorokiem i człowiekiem o wielkiej godności u Allaha. Nie prosili o uniewinnienie ani usprawiedliwienie, lecz o modlitwę o miłosierdzie i przebaczenie, ponieważ zdawali sobie sprawę, że tylko Allah może odpuścić grzechy i zakryć błędy swoich sług.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Pokazuje nam, że przyznanie się do błędu i okazanie skruchy jest oznaką wiary i prawości – synowie Jakuba nie próbowali ukrywać swojej winy, lecz jawnie ją wyznali.
2. Uczy nas, że rodzice – zwłaszcza pobożni i sprawiedliwi – są źródłem błogosławieństwa i że ich modlitwa za dzieci jest cenna i wysłuchiwana przez Allaha.
3. Przypomina, że Allah jest Przebaczający i Miłosierny – niezależnie od ciężaru grzechu, drzwi pokuty są otwarte, a szczera skrucha prowadzi do oczyszczenia serca.
4. Werset ten zachęca nas do szukania przebaczenia u Allaha i do proszenia innych o modlitwę za nas, gdy czujemy, że nasze czyny oddaliły nas od Niego – to droga do odzyskania spokoju i bliskości Boga.
5. Ukazuje piękno islamu, który nie pozostawia człowieka w rozpaczy, lecz daje mu nadzieję na nowy początek, jeśli tylko zwróci się do swego Pana z pokorą i szczerością.