سوره یوسف — آيت 97

1) ڪلمات جي معنيٰ:

• يَا أَبَانَا: اي اسان جا ابو (يعقوب عليه السلام).
• اسْتَغْفِرْ لَنَا: اسان لاءِ بخشش گهُر، اسان جي لاءِ الله کان معافي طلب ڪر.
• ذُنُوبَنَا: اسان جا گناه، اسان جون خطائون.
• خَاطِئِينَ: خطا ڪرڻ وارا، گناهگار، چُڪ ڪرڻ وارا.

2) تفسير:

حضرت يعقوب عليه السلام جا پٽ، جيڪي اڳ ۾ حضرت يوسف عليه السلام سان بي انصافي ۽ زيادتي ڪري چُڪا هئا، هاڻي پنهنجي ابي ڏانهن عاجزي ۽ ندامت سان رخ ڪن ٿا ۽ چئن ٿا: اي اسان جا پيارا ابو! اسان جي لاءِ الله کان اسان جي گناهن جي بخشش ۽ معافي جي دعا ڪريو، ڇاڪاڻ ته اسان پنهنجي ان عمل ۾ واقعي خطا ڪار ۽ گناهگار هئاسين. هنن پنهنجي ابي کي دعا لاءِ چوڻ جو سبب اهو هو ته ابو هڪ نبي ۽ الله جو برگزيده ٻانهو هو، ۽ سندس دعا الله جي حضور ۾ قبول ٿيڻ جي وڌيڪ اميد هئي. هنن پنهنجي چُڪ جو اقرار ڪندي معافي گهُري، جيڪا سچي توبہ جي علامت آهي.

3) فائدا ۽ سبق:

• توبہ ۽ معافي جي اهميت: جڏهن انسان کان ڪا چُڪ ٿئي ته ان کي فوراً الله ۽ ان جي ٻانهن کان معافي گهُرڻ گهرجي، جيئن يعقوب عليه السلام جي پٽن پنهنجي ابي وسيلي الله کان بخشش گهُري.
• نيڪ ۽ صالح ماڻهن جي دعا جو ويساهه: صالح ۽ نيڪ ماڻهن کان دعا گهُرڻ ۾ ڪا حرج ناهي، بلڪه اهو توبہ ۽ عاجزي جو اظهار آهي.
• پنهنجي گناهه جو اقرار: سچي توبہ جو پهريون قدم پنهنجي چُڪ جو اقرار ۽ اعتراف آهي، جيئن هنن چيو ته ”اسان واقعي خطا ڪار هئاسين“.
• الله جي رحمت تي ڀروسو: الله تعاليٰ پنهنجي ٻانهن جي توبہ قبول ڪرڻ ۾ وڏي رحمت ۽ ڪرم جو مالڪ آهي، ان ڪري انسان کي ڪڏهن به الله جي رحمت کان نااميد نه ٿيڻ گهرجي.
• اسلام جي سونهن: اسلام اهو دين آهي جيڪو انسان کي معافي، توبہ ۽ صالح ماڻهن جي صحبت جي ترغيب ڏئي ٿو، ۽ هر گناهه کان پوءِ به رجوع ڪرڻ جو رستو کليل رکي ٿو.