Sura Al-Hidżr — Werset 31

Znaczenie słów:

• Iblis – szatan, który wcześniej przebywał wśród aniołów, lecz nie był jednym z nich.
• Abā – odmówił, sprzeciwił się z pychą i uporem.
• Sādżidīn – oddający pokłon, ci, którzy wykonują sudżud.

Tafsir (wyjaśnienie):

Po tym, jak Allah nakazał aniołom oddać pokłon Adamowi – na cześć i jako wyraz szacunku dla stworzenia, któremu Bóg nadał zaszczytną pozycję – wszyscy aniołowie bez wyjątku wykonali ten rozkaz. Żaden z nich nie sprzeciwił się ani nie zawahał. Jednak Iblis, który przebywał wśród aniołów, lecz nie był z ich rodu, odmówił wykonania pokłonu. Jego pycha i poczucie wyższości nie pozwoliły mu uznać godności Adama. Powiedział w swoim sercu, że jest lepszy od człowieka, ponieważ został stworzony z ognia, a Adam z gliny. Ta odmowa była aktem buntu wobec wyraźnego nakazu Allaha i początkiem jego upadku oraz oddalenia od Bożego miłosierdzia.

Korzyści płynące z tej wersetu:

1. Posłuszeństwo wobec Boga jest ważniejsze niż własne zdanie czy odczucia – aniołowie wykonali polecenie bez dyskusji, a Iblis poległ na swojej pysze.
2. Pycha i poczucie wyższości nad innymi są źródłem zguby – to one doprowadziły Iblisa do buntu i wiecznego potępienia.
3. Człowiek powinien wystrzegać się wynoszenia siebie ponad innych, ponieważ Allah patrzy na pokorę serca, a nie na pochodzenie czy materialną naturę.
4. Werset ten uczy, że nawet największa wiedza i pobożność nie chronią przed upadkiem, jeśli brakuje w sercu pokory i poddania się woli Stwórcy.
5. Islam podkreśla, że szatan jest jawnym wrogiem człowieka – jego nieposłuszeństwo wobec Boga pokazuje, że nie można mu ufać ani naśladować jego postaw.