Hicr surəsi — Ayə 31

Mənalar:

• İblis – Allahın rəhmətindən qovulmuş, lənətlənmiş şeytan.
• Əba – İmtina etdi, boyun qaçırdı, qəbul etmədi.
• Sacidun – Səcdə edənlər, Allaha itaət edib səcdəyə qapananlar.

Təfsir:

Allah-taala mələklərə və İblisə Adəmi səcdə etməyi əmr etdikdə, mələklərin hamısı – istisnasız olaraq – Rəbbinin əmrinə itaət edib Adəmə səcdə etdilər. Heç biri bu əmrdən boyun qaçırmadı. Lakin İblis bu hökmdən çıxdı. O, mələklərin içində idi, amma onlardan deyildi – o, cinlərdən idi və öz əməlinə görə mələklərin sırasına qarışmışdı. O, təkəbbür göstərib Allaha asi oldu və Adəmə səcdə edənlərlə birlikdə səcdə etməkdən imtina etdi.

Bu, İblisin ilk itaətsizliyi və təkəbbürünün üzə çıxdığı andır. O, özünü Adəmdən üstün saydı və Allahın əmrinə tabe olmaqdan boyun qaçırdı. Bu hadisə bizə öyrədir ki, təkəbbür insanı Allahın əmrindən çıxaran ən böyük günahlardandır. İblis öz elmini və yaradılışını bəhanə edərək haqqa tabe olmadı və əbədi ziyana uğradı.

Ey mömin! Bu ayədən ibrət al: Allahın əmri gəldiyi zaman heç bir bəhanə, heç bir fəxr və təkəbbür səni itaətdən ayırmasın. Təkəbbür İblisi cənnətdən qovdu, səni də Allahın rəhmətindən uzaqlaşdıra bilər. Təvazökar ol, Allahın əmrinə can-başla tabe ol və mələklər kimi itaətkar ol – beləcə Rəbbinin rəhmətinə və cənnətinə layiq olarsan. Unutma ki, şeytanın ən böyük silahı sənin qəlbindəki təkəbbürdür; onu qəlbindən çıxar ki, şeytanın hiyləsi sənə təsir etməsin.