سوره حجر — آیه 79

معانی کلمات:

• انتقام: گرفتن پاداش و کیفر دادن به سزای عمل.
• امام: در اینجا به معنای راه و جاده روشن و آشکار است.
• مبین: واضح و آشکار.

تفسیر آیه:

خداوند متعال پس از ذکر سرگذشت قوم لوط و اصحاب ایکه (قوم شعیب)، میفرماید که ما از آنان انتقام گرفتیم و آنان را به عذابهای سخت گرفتار کردیم؛ قوم لوط با باران سنگ و اصحاب ایکه با عذاب روز سایهبان هلاک شدند. سپس خداوند میفرماید که این دو سرزمین (مناطق قوم لوط و شعیب) بر سر راهی آشکار و روشن قرار دارند که مسافران در سفرهای خود به طور مداوم از آنجا عبور میکنند و آثار ویران شده آنان را میبینند. این بیان برای آن است که مردم از این صحنههای عبرتانگیز پند بگیرند و بدانند که عذاب الهی بر کافران و ظالمان نازل میشود، و این مکانها همچنان به عنوان نشانهای از قدرت خداوند باقی ماندهاند تا انسانها با دیدن آنها از گناه و کفر دوری کنند.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه نشان میدهد که سنت الهی در طول تاریخ ثابت است؛ هر قومی که به آیات خدا کفر ورزد و پیامبران را تکذیب کند، سرانجام به عذاب الهی گرفتار خواهد شد.
• قرار گرفتن این اماکن بر سر راه مسافران، نشانهای از عدالت و قدرت خداوند است که آثار هلاکت پیشینیان را برای عبرت آیندگان حفظ کرده است.
• انسان باید از سرنوشت اقوام گذشته عبرت بگیرد و بداند که هیچ چیز از دید خداوند پنهان نمیماند و هر عملی پاسخی در پی دارد.
• این آیه دعوتی است به تفکر در تاریخ و توجه به نشانههای الهی در زمین، تا ایمان انسان قویتر و گامهایش در راه حق استوارتر شود.