Surja El-Hixhr — Ajet 79

Kuptimet e fjalëve:

• FENTEKAMNĀ MINHUM: Ne u hakmorëm ndaj tyre, duke i shkatërruar me dënim.
• LEBI-IMĀMIN MUBĪN: Me siguri ato dy (vendbanimet) janë në një rrugë të qartë dhe të dukshme.

Tefsiri i Ajetit:

Pas përmendjes së historisë së popullit të Lutit dhe popullit të Shuajbit (paqja qoftë mbi ta), Allahu i Lartësuar thotë se Ai u hakmor ndaj tyre për shkak të mosbesimit dhe mëkateve të tyre. Populli i Lutit u shkatërrua me rrëzimin e vendbanimeve të tyre, ndërsa populli i Shuajbit (banorët e pyllit të dendur) u dënua me tërmet dhe dënimin e Ditës së Hijes (dita kur i mbuloi ata reja e zjarrit).

Më pas, Allahu thekson se vendbanimet e këtyre dy popujve – vendi i popullit të Lutit dhe vendi i popullit të Shuajbit – ndodhen në një rrugë të qartë dhe të dukshme, nëpër të cilën kalojnë njerëzit gjatë udhëtimeve të tyre. Ata i shohin këto gjurmë dhe rrënoja me sytë e tyre, por nuk marrin mësim prej tyre. Kjo është një shenjë e madhe për ata që udhëtojnë nëpër ato vende, sepse dëshmia e shkatërrimit të popujve të mëparshëm është e pranishme para syve të tyre, por ata nuk reflektojnë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Fuqia e Allahut dhe drejtësia e Tij: Ky ajet na kujton se Allahu nuk e lë padrejtësinë pa u hakmarrë, dhe se dënimi i Tij është i sigurt për ata që i kundërshtojnë të dërguarit e Tij. Kjo na bën të kemi frikë nga Allahu dhe të ruhemi nga mëkatet.
2. Rëndësia e marrjes së mësimit nga historia: Allahu i ka lënë gjurmët e popujve të shkatërruar si dëshmi të gjalla për njerëzit, në mënyrë që ata t'i shohin me sytë e tyre dhe të mendojnë. Kjo na mëson se historia nuk është thjesht tregim, por mësim i gjallë për ata që duan të udhëzohen.
3. Udhëtimi në tokë për të parë shenjat e Allahut: Ajeti na nxit të udhëtojmë nëpër tokë dhe të shohim si ka qenë fundi i atyre që mohuan të vërtetën, sepse kjo forcon besimin dhe na bën më të vetëdijshëm për fuqinë e Allahut.
4. Paralajmërim për mosbindjen: Ky ajet është një paralajmërim i qartë për çdo popull që i kundërshton urdhrat e Allahut, se dënimi mund të vijë papritur, dhe asgjë nuk mund ta ndalojë atë.
5. Mirësia e Allahut ndaj besimtarëve: Ndërsa Allahu dënon popujt jobesimtarë, Ai i shpëton besimtarët që ndjekin të dërguarit e Tij. Kjo na bën të kuptojmë se durimi dhe besimi në Allahun sjellin shpëtimin, siç ndodhi me Lutin dhe Shuajbin (paqja qoftë mbi ta) dhe ata që i besuan.