Nahl Suresi — Ayet 121

Kelime Anlamları:

• Şâkiran li-en’umihî: O’nun nimetlerine şükredici olarak.
• İctebâhü: Onu seçti, kendisine peygamberlik için seçkin kıldı.
• Hedâhü: Onu hidayete erdirdi, doğru yola iletti.
• Sırâtın müstakîm: Dosdoğru yol, İslam dini.

Tefsir:

Hz. İbrahim (a.s.), Allah’ın kendisine bahşettiği sayısız nimetlere karşı derin bir şükür içindeydi. Rivayet edilir ki o, yalnız başına yemek yemez, mutlaka bir misafir bulur ve onunla birlikte yerdi. Bu davranışı, nimetin kadrini bilmenin ve şükrünü eda etmenin en güzel örneklerindendir. Çünkü şükür, sadece dille değil; kalp ile tasdik, beden ile itaat ve nimetleri Allah’ın rızası doğrultusunda kullanmakla olur.

Allah Teâlâ, bu samimi şükrü ve teslimiyeti sebebiyle onu ictebâ etti, yani kendisine peygamberlik vermek üzere seçti. Bu seçim, onun geçmişteki imanı, ihlası ve Allah’a olan bağlılığının bir mükâfatıydı. Ardından Allah, onu sırât-ı müstakîme, yani İslam’ın dosdoğru yoluna hidayet etti. Bu yol; şirkten uzak, tevhid üzere kurulu, her türlü sapkınlıktan arınmış olan Hanif dinidir.

Bu ayet, bizlere çok önemli bir ders verir: Allah’ın nimetlerine şükreden kullar, O’nun özel ilgisine ve seçimine mazhar olurlar. Şükür, nimetin artmasına vesile olduğu gibi, kişiyi Allah’a yaklaştırır ve O’nun hidayetine layık hale getirir. Hz. İbrahim’in hayatı, şükür ile hidayetin nasıl iç içe olduğunu gösteren en parlak örnektir. Bizler de onun bu güzel ahlakını örnek almalı, her halimizde Allah’a şükretmeli ve O’nun dosdoğru yolundan ayrılmamalıyız. Unutmayalım ki, şükreden bir kul, Allah’ın seçtiği ve doğru yola ilettiği kulların arasına katılmaya en layık olandır.