Surah An-Nahl — Talata 122

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• حَسَنَةً – kabutihan o mabuting bagay; tumutukoy sa magandang kalagayan, mabuting pagbanggit, at gantimpala sa mundo.
• الصَّالِحِينَ – mga matutuwid na tao; ang mga sumusunod sa kautusan ng Allah at may mataas na antas sa Kabilang Buhay.

Paliwanag ng Talata:

At binigyan Namin si Propeta Ibrahim (sumakanya nawa ang kapayapaan) sa mundong ito ng isang mabuting bagay—ito ay ang pagkapropeta, ang mainam na pagbanggit sa kanya sa mga susunod na henerasyon, at ang pagkakaroon niya ng mabubuting supling tulad nina Propeta Ismail at Propeta Ishaq (sumakanila nawa ang kapayapaan). Siya ay naging huwaran ng kabutihan, at ang mga tao mula sa iba't ibang relihiyon ay nagmamahal at gumagalang sa kanya. Sa Kabilang Buhay naman, siya ay kabilang sa mga matutuwid na tao na inihanda para sa kanila ang matataas na antas sa Paraiso, dahil sa kanyang katapatan, pagpapasakop sa Allah, at kanyang pagiging mapagpasalamat sa mga biyaya ng kanyang Panginoon.

Mga Aral na Makukuha:

1. Ang kabutihan sa mundo ay hindi lamang kayamanan o kapangyarihan, kundi kasama rito ang mabuting reputasyon, kapaki-pakinabang na kaalaman, at mabubuting anak na nagpapatuloy ng kabutihan pagkatapos ng isang tao.
2. Ang tunay na tagumpay ay ang pagsasama ng kabutihan sa mundo at sa Kabilang Buhay—ang sinumang nagsumikap para sa kasiyahan ng Allah sa mundo ay pagkakalooban ng mataas na antas sa Paraiso.
3. Ang pagiging matuwid (pagiging kabilang sa mga salih) ay bunga ng pananampalataya at mabubuting gawa, at ito ang pinakamataas na layunin na dapat pagsikapan ng bawat Muslim—na makamit ang pagmamahal ng Allah at ang Kanyang gantimpala sa Kabilang Buhay.