Nahl surasi — Oyat 122

Kalimalarning ma’nolari:

• حَسَنَةً: yaxshilik, go‘zal ne’mat — dunyoda unga berilgan ulug‘ martaba, go‘zal maqtov va solih zurriyot.
• الصَّالِحِينَ: solihlar — Allohning buyruqlarini bajo keltirib, gunohlardan saqlanuvchi va O‘z huzurida oliy darajalarga erishgan bandalar.

Tafsir:

Alloh taolo Ibrohim alayhissalomga dunyoda go‘zal ne’matlar ato etdi. Bu ne’matlar qatoriga payg‘ambarlik, odamlar orasida maqtovga sazovor bo‘lish, uning zikri barcha avlodlar tilida saqlanib qolishi va solih farzandlar (Ismoil va Is’hoq alayhissalom) kabi ulkan fazilatlar kiradi. Uning ismi barcha din ahli tomonidan hurmat bilan tilga olinadi, chunki u haq yo‘lning peshvosi edi. Oxiratda esa u solihlar qatorida bo‘lib, Alloh unga oliy darajalar — jannatning eng yuksak manzillarini hozirlagan. Bu uning dunyodagi go‘zal amallari va ixlosli ibodatining mukofotidir.

Foydalar:

• Alloh taolo o‘zining solih bandalariga dunyoda ham, oxiratda ham yaxshilik berishini va’da qilgan. Bu mo‘minlarga umid bag‘ishlaydi va ularni yaxshi amallarga undaydi.
• Ibrohim alayhissalomning dunyoda go‘zal nom qoldirishi, insonning ezgu amallari avlodlar orasida abadiy yod etilishiga dalildir. Bu har bir musulmonni halol va go‘zal ishlarga chorlaydi.
• Oxiratdagi saodat — solihlar uchun eng buyuk ne’mat ekanini bilish, bandani dunyo lazzatlariga berilib ketishdan saqlaydi va oxiratga tayyorgarlik ko‘rishga undaydi.
• Ushbu oyat Allohning fazli keng ekanini va U bandalariga rahm-shafqat bilan muomala qilishini ko‘rsatadi, bu esa Islomga bo‘lgan muhabbatni oshiradi.