Ан-Нахль сүресі — Аят 122

1. Сөздердің мағынасы:

• وَآتَيْنَاهُ — оған бердік, сыйладық.
• حَسَنَةً — жақсылық, игілік, көркем атақ-даңқ.
• الصَّالِحِينَ — ізгілер, жақсылар, салихтар.

1. Аяттың тәпсірі:

Алла Тағала Ибраһим пайғамбарға (ғ.с.) дүниеде де үлкен игілік берді. Ол игілік — адамдар арасында оның көркем есімінің қалуы, барлық дін өкілдерінің оны құрметтеп, өздеріне үлгі тұтуы, сондай-ақ пайғамбарлық пен ізгі ұрпақ. Ибраһим (ғ.с.) тек өз заманында ғана емес, кейінгі ұрпақтар үшін де жақсылық пен тура жолдың символына айналды. Ал ол ақыретте де Алланың алдында ізгілердің, яғни жоғары дәрежелі, жәннаттың ең биік орындарына ие болатын салих құлдардың қатарында болады. Бұл — Алланың оған екі дүниеде де берген ұлы сыйы.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Алла Тағала ізгі құлдарына дүниеде де, ақыретте де жақсылық береді. Бұл — мүмін үшін үлкен үміт пен қуаныш.
• Жақсы атақ-даңқ, адамдардың жақсылықпен еске алуы — Алланың берген игілігі. Оны тек ізгі істермен ғана иеленуге болады.
• Ибраһим (ғ.с.) сияқты тақуалық, шүкіршілік және тура жолда болу — адамды екі дүние бақытына жеткізеді.
• Ақыреттегі ізгілердің қатарында болу — әрбір мүміннің ең үлкен мақсаты. Бұл аят бізді сол мақсатқа ұмтылуға шақырады.
• Ислам діні — адамды дүниеде де, ақыретте де жақсылыққа бастайтын тура жол. Оны ұстану — бақыттың кепілі.