Surah Al-Isra — Talata 32

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Az-Zinā (الزِّنَا): Ang pangangalunya o pakikipagtalik sa labas ng kasal.
• Fāḥishah (فَاحِشَةً): Isang napakalaking kasalanan na labis sa kapangitan at kahalayan.
• Sā'a sabīlan (سَاءَ سَبِيلًا): Napakasamang landas o daan.

Paliwanag sa Talata:

Ipinagbabawal ng Allah ang paglapit sa pangangalunya, hindi lamang ang aktwal na paggawa nito, kundi maging ang mga bagay na maaaring maghatid dito—tulad ng masamang tingin, malaswang usapan, pag-iisa sa hindi kapilas, at iba pang mga paunang hakbang na maaaring magtulak sa isang tao sa kasalanang ito. Ang pagbabawal sa paglapit ay mas matindi kaysa sa pagbabawal sa mismong gawain, sapagkat sinasara nito ang lahat ng pintuan na maaaring magdala sa tao sa kasalanang ito.

Ang pangangalunya ay isang napakalaking kasalanan na lubhang kasuklam-suklam, at ito ay isang napakasamang landas. Ito ay sumisira sa dangal ng tao, naghahalo ng mga angkan, sumisira sa mga pamilya, at nagdadala ng galit ng Allah sa mundong ito at sa Kabilang Buhay. Ang sinumang lumakad sa landas na ito ay naglalagay sa kanyang sarili sa panganib ng matinding kaparusahan.

Mga Aral na Makukuha:

1. Ang Islam ay nagbibigay ng mataas na halaga sa kadalisayan at dangal ng tao, kaya't ipinagbabawal nito ang lahat ng maaaring magdulot ng pagkasira ng moralidad.
2. Ang pagsasara ng mga pintuan patungo sa kasalanan ay bahagi ng kaganapan ng pananampalataya—ang tunay na mananampalataya ay umiiwas hindi lamang sa kasalanan kundi maging sa mga bagay na maaaring maghatid dito.
3. Ang pangangalunya ay may malubhang bunga sa lipunan: pagkasira ng mga tahanan, pagkalito sa mga angkan, at pagkalat ng mga sakit. Kaya't ang pag-iwas dito ay pangangalaga sa lipunan mismo.
4. Ang pag-iingat sa sarili mula sa kasalanang ito ay isang daan tungo sa kaligayahan sa mundong ito at sa kabilang buhay, at ito ay nagpapakita ng tunay na pagmamahal ng isang tao sa kanyang sarili at sa kanyang kapwa.