Suurah Al-Israa — Aayad 95

Macnada Erayada:

• مُطْمَئِنِّينَ: iyagoo deggan oo ku nool dhulka si xasilloon oo joogto ah.

Tafsiirka Aayadda:

Waxaa jirtay in mushrikiintii ay diideen in Rasuulku ahaado dad, iyagoo leh: "Ma waxaa Eebe u soo dirayaa dad ah Rasuul?" Sidaa darteed waxaa Eebe ku amray Nabiga (SCW) inuu ugu jawaabo: "Dheh: haddii ay dhulka degganaan lahaayeen malaa'ig ku socota si xasilloon oo deggan sida dadka oo kale, waxaan uga soo dejin lahayn samada malaa'ig Rasuul ah oo iyaga ka mid ah." Sababtaas waxaa weeye: Rasuulka waxaa loo soo diraa qoomkiisa isaga oo ka mid ah jinsigooda, si uu u awoodo inuu la hadlo oo ay fahmaan hadalkiisa, oo ay ku qancaan isaga oo la mid ah. Ma aha xikmad in loo soo diro Rasuul ka mid ah jinsi kale oo aan la fahmi karin hadalkiisa ama aan la kulmi karin. Sidaas oo kale, dadka bani-aadamka ah waxaa loo soo diray Rasuul bani-aadam ah, ma aha malaa'ig, sababtoo ah waxaa loo soo dirayaa Rasuul ka mid ah jinsiga la soo diray.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Xikmadda Ilaahay ee soo dirista Rasuullada: Waxay muujinaysaa in Eebe uu ku xikmadda badan yahay soo dirista Rasuullada, isagoo u soo diraya qoom kasta Rasuul ka mid ah jinsigooda, si ay u fahmaan oo ay ula xiriiraan si toos ah. Tani waxay ku caddaynaysaa naxariista Eebe ee dadka.
2. Qancinta dadka ee diinta: Waxay dadka ku qancinaysaa in diinta Islaamka ay tahay diin la qabsatay dabeecadda dadka, oo ay u soo degtay si ay u fahmaan, ma aha wax aan la gaadhi karin ama aan la fahmi karin.
3. Wejiga isku midka ah ee dadka: Waxay muujinaysaa in Eebe uu doonayo in dadku ay ku kulmaan Rasuulkooda si toos ah, oo ay ula hadlaan, taasoo keentay in ay jeclaadaan diinta oo ay ku dhaqmaan si dhab ah.
4. Iimaanka iyo hubinta: Aayaddu waxay xoojinaysaa iimaanka dadka, iyagoo ogaada in Eebe uu u soo diray Rasuul ka mid ah jinsigooda, si uu ugu muujiyo jidka toosan, taasoo keentay in ay ku kalsoonaadaan diinta oo ay ku dhaqmaan si fiican.