സൂറ അൽ-ഇസ്റാഅ് — ആയത്ത് 95

പദാർത്ഥങ്ങൾ:

* يَمْشُونَ مُطْمَئِنِّينَ: സമാധാനത്തോടെയും സ്ഥിരതയോടെയും നടക്കുന്നവർ.

* لَنَزَّلْنَا: നാം ഇറക്കുമായിരുന്നു.

വ്യാഖ്യാനം:

(നബിയേ,) പറയുക: ഭൂമിയിൽ മലക്കുകൾ സമാധാനത്തോടെ സഞ്ചരിച്ചു കഴിയുന്നവരായിരുന്നുവെങ്കിൽ, അവർക്ക് നാം ആകാശത്തുനിന്ന് ഒരു മലക്കിനെത്തന്നെ ദൂതനായി ഇറക്കുമായിരുന്നു. എന്നാൽ ഭൂമിയിൽ കഴിയുന്നത് മനുഷ്യരായതിനാൽ, അവർക്ക് മനസ്സിലാകുന്ന ഭാഷയിൽ സംസാരിക്കുന്ന, അവരുടെ സ്വഭാവവുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്ന ഒരു മനുഷ്യനെത്തന്നെയാണ് നാം ദൂതനായി അയച്ചത്. കാരണം, ഓരോ വിഭാഗത്തിനും അവരുടെ സ്വന്തം ജാതിയിൽപ്പെട്ടവനാണ് ദൂതനായി വരേണ്ടത്. അവർക്ക് അയാളുമായി സംസാരിക്കാനും അയാളുടെ സന്ദേശം മനസ്സിലാക്കാനും അത് എളുപ്പമാക്കുന്നു. അതുപോലെ, മനുഷ്യർക്ക് മനുഷ്യനായ ഒരു ദൂതനെ അയയ്ക്കുന്നതാണ് യുക്തവും ദിവ്യമായ നിയമവും.

പാഠങ്ങൾ:

1. ദൈവിക നിയമം അനുസരിച്ച്, ഓരോ സമുദായത്തിലേക്കും അവരുടെ സ്വന്തം ജാതിയിൽപ്പെട്ട ഒരാളെയാണ് ദൂതനായി അയയ്ക്കുന്നത്. ഇത് ദൈവിക കാരുണ്യത്തിന്റെയും ജ്ഞാനത്തിന്റെയും തെളിവാണ്.
2. മനുഷ്യർക്ക് മനസ്സിലാകുന്ന ഭാഷയിലും രീതിയിലും മാത്രമേ സന്ദേശം എത്തിക്കാൻ കഴിയൂ എന്നത് സുവ്യക്തമാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് ദൈവം മനുഷ്യരിലേക്ക് മനുഷ്യനെത്തന്നെ ദൂതനാക്കിയത്.
3. ഇത് ഇസ്ലാമിന്റെ സാർവലൗകിക സന്ദേശത്തിന്റെ പ്രായോഗികതയെയും മനുഷ്യസ്വഭാവവുമായുള്ള അതിന്റെ പൊരുത്തത്തെയും വ്യക്തമാക്കുന്നു. ദൈവം തന്റെ സൃഷ്ടികളുടെ അവസ്ഥ പൂർണ്ണമായി അറിയുന്നവനും അവർക്ക് ഏറ്റവും അനുയോജ്യമായത് തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നവനുമാണ്.
4. ഈ ആയത്ത് നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത്, ദൈവിക കൽപ്പനകളിൽ യുക്തിയും ജ്ഞാനവും ഉണ്ടെന്നും, അവയിൽ സംശയിക്കരുതെന്നുമാണ്. ദൈവം തന്റെ ദൂതന്മാരെ തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നത് അവന്റെ അറിവും ജ്ഞാനവും അനുസരിച്ചാണ്.