سوره اسراء — آیه 98

معانی کلمات:

• رُفاتًا: استخوانهای خرد و متلاشی شده، خاک و غبار پراکنده.
• لَمَبْعُوثُونَ: قطعاً برانگیخته و زنده شده خواهیم شد.
• خَلْقًا جَدِیدًا: آفرینشی تازه و نو.

تفسیر آیه:

این عذاب و کیفر که برای آنان توصیف شد، سزای قطعی آنان است؛ زیرا به آیات و نشانههای روشن ما کافر شدند و پیامبران ما را که آنان را به پرستش خدای یگانه دعوت میکردند، تکذیب کردند. آنان از روی انکار و استبعاد، رستاخیز را به تمسخر گرفته و میگفتند: «آیا هنگامی که مردیم و استخوانهای پوسیده و ذرات پراکنده خاک شدیم، دوباره به آفرینشی تازه و نو برانگیخته خواهیم شد؟» آنان با این سخن، قدرت بیپایان خدا را نادیده گرفتند و فراموش کردند که همان خدایی که نخستین بار آنان را از هیچ آفرید، به یقین بر بازگرداندن آنان پس از مرگ نیز تواناست.

فواید و پیامهای آیه:

• کفر به آیات الهی و تکذیب پیامبران، سرچشمه همه بدبختیها و عذابهای جاودان است؛ پس مؤمن باید همواره به نشانههای خدا در آفرینش و وحی بنگرد و از آن عبرت بگیرد.
• استبعاد رستاخیز از سوی منکران، ریشهای دیرینه دارد؛ اما مؤمن با تأمل در آفرینش نخستین، به آسانی به امکان و وقوع آفرینش دوباره پی میبرد و ایمانش به معاد استوارتر میشود.
• این آیه به ما میآموزد که قدرت خداوند محدود به آغاز آفرینش نیست؛ بلکه او هر لحظه قادر است مردگان را از دل خاک برانگیزد و زندگی نو بخشد؛ پس امید به رحمت و عدالت او در روز قیامت، دل مؤمن را سرشار از آرامش و انگیزه برای عمل صالح میکند.