Sure Kehf — Ayet 68

Kelime Anlamları:

• Tahît (تُحِطْ): Kuşatmak, iç yüzünü bilmek, tam olarak kavramak.
• Hubran (خُبْرًا): Bilgi, tecrübe, bir işin iç yüzüne vakıf olma.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîme, Hz. Mûsâ ile Hızır (a.s.) kıssasının en önemli dönüm noktalarından birini beyan etmektedir. Hızır (a.s.), Hz. Mûsâ'ya (a.s.) yapacağı bazı işlere sabredemeyeceğini, çünkü bu işlerin zahirî görünüşünün altında yatan hikmetlerin, Mûsâ'nın (a.s.) sahip olduğu bilgiyle kavranamayacağını ifade etmektedir.

Hızır (a.s.) şöyle demektedir: "Ey Mûsâ! Sen, benim yapacağım işlere nasıl sabredebilirsin ki? Senin bilgin, ancak sana öğretilenlerle sınırlıdır. Benim yapacağım işler ise, Allah'ın bana lütfettiği özel bir ilim ve hikmete dayanmaktadır. Sen bu işlerin iç yüzünü, arkasındaki ilahî hikmeti bilmediğin için, görünüşte hoşuna gitmeyen bu durumlara tahammül etmen çok zor olacaktır."

Bu ifade, aslında hepimize çok önemli bir hayat dersi vermektedir: İnsan, bilmediği ve hikmetini kavrayamadığı olaylar karşısında aceleci davranmamalı, sabır göstermelidir. Çünkü bizler, olayların sadece dış yüzünü görürüz; Allah Teâlâ ise her şeyin iç yüzünü, sonucunu ve hikmetini en iyi bilendir.

Sevgili kardeşlerim! Hayatımızda karşılaştığımız zorluklar, sıkıntılar veya anlam veremediğimiz hadiseler, aslında Allah'ın bizim için hazırladığı hayırların habercisi olabilir. Bizim göremediğimiz hikmetleri, Allah görmekte ve bizleri en güzel şekilde yönlendirmektedir. Bu sebeple, başımıza gelen her şeyde bir hayır olduğuna inanmalı, sabretmeli ve Allah'a güvenmeliyiz. Sabır, imanın yarısıdır ve sabredenleri Allah Teâlâ asla yalnız bırakmaz. Unutmayalım ki, her zorlukla birlikte bir kolaylık vardır ve Allah, sabredenlerle beraberdir.