Surja Merjem — Ajet 34

Kuptimet e fjalëve:

• ذَلِكَ (Dhalik): Ai (për të cilin u tregua më sipër).
• قَوْلَ الْحَقِّ (Kavlel-Hakk): Fjala e së vërtetës, pra thënia e drejtë dhe e saktë.
• يَمْتَرُونَ (Yemterun): Dyshojnë, janë në dilemë dhe kundërshtojnë njëri-tjetrin.

Tefsiri i Ajetit:

Ky ajet i bekuar vjen si përfundim i tregimit për Isain, birin e Merjemes, pasi All-llahu xh.sh. përshkroi lindjen e tij të mrekullueshme pa baba, fjalimin e tij në djep, dhe pastërtinë e nënës së tij, Merjemes. All-llahu i Lartësuar thotë: Ai (Isai) për të cilin u tregua ky lajm i mrekullueshëm, është pikërisht Isai, i biri i Merjemes. Ky është fjala e së vërtetës absolute, e cila vjen nga All-llahu, pa asnjë dyshim apo paqartësi. Pra, Isai është rob i All-llahut, i krijuar me urdhërin e Tij, dhe jo zot apo bir i Zotit siç pretendojnë disa. Ai është i biri i Merjemes, i lindur prej saj në mënyrë të mrekullueshme, por megjithatë ai është njeri dhe i dërguar i All-llahut.

Për këtë të vërtetë të qartë, njerëzit janë në dyshim dhe grindje të madhe. Dikush prej tyre (si hebrenjtë) e akuzoi atë me gënjeshtra të mëdha, duke thënë se ishte magjistar ose gënjeshtar. Ndërsa të tjerë (si të krishterët) e tepruan në nderimin e tij, duke e quajtur atë zot, ose bir i Zotit, ose pjesë e trinisë së shenjtë. Të gjitha këto janë thënie të kota dhe të gabuara, sepse e vërteta është vetëm ajo që tha All-llahu: Ai është rob dhe i dërguar i Tij, fjalë e Tij që e hodhi te Merjemja dhe shpirt prej Tij. Pra, të gjitha ato dyshime dhe kundërshtime janë të pavlefshme përballë kësaj të vërtete hyjnore.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ky ajet na mëson se duhet t'i përmbahemi asaj që ka thënë All-llahu dhe i Dërguari i Tij, pa e tepruar dhe pa e lënë pas dore, sepse rruga e drejtë është rruga e mesme ndërmjet ekstremeve.
2. Na tregon se nderimi i të dërguarve të All-llahut duhet të jetë në kuadrin e robërisë dhe nënshtrimit ndaj All-llahut, e jo t'i ngremë ata në nivelin e Zotit, sepse kjo është shkak për humbje.
3. Ajeti thekson se e vërteta është një dhe e qartë, dhe se dyshimet dhe grindjet nuk e ndryshojnë realitetin, por vetëm e largojnë njeriun nga udhëzimi.
4. Na mëson se All-llahu i Lartësuar e mbron fenë e Tij dhe e sqaron të vërtetën për robërit e Tij, ashtu siç e sqaroi këtu çështjen e Isait, që të mos ketë justifikim askush në ditën e Kiametit.