سوره مریم — آیه 40

معانی کلمات:

• نَرِثُ: میراث میبریم؛ یعنی پس از نابودی دیگران، باقی میمانیم و مالک همه چیز میشویم.
• یُرْجَعُونَ: بازگردانده میشوند؛ یعنی به سوی خدا بازگشت میکنند.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه میفرماید که تنها اوست که پس از نابودی همه موجودات، باقی میماند و وارث زمین و تمام کسانی است که بر روی آن زندگی میکنند. یعنی همه انسانها و جنها و سایر موجودات خواهند مرد و فانی میشوند، اما ذات پاک خداوند باقی و جاویدان است و مالکیت حقیقی همه چیز از آنِ اوست. اوست که پس از نابودی همه، بر زمین و آنچه بر آن است حکومت میکند و هیچکس جز او باقی نخواهد ماند. سپس در ادامه میفرماید که همه این انسانها در روز قیامت به سوی او بازگردانده میشوند و در برابر اعمالشان مورد حساب و جزا قرار میگیرند؛ نیکوکاران پاداش نیک میبینند و بدکاران به سزای اعمال بد خود میرسند. این آیه یادآور این حقیقت است که هیچکس در این جهان ماندگار نیست و همه به سوی خداوند باز خواهند گشت.

فواید و درسهای آیه:

• این آیه به ما میآموزد که دلبستگی به دنیا و اموال و مقامهای آن بیهوده است، زیرا همه اینها فانی میشوند و تنها خداوند باقی میماند. پس باید دل را به خداوند پیوند زد و برای آخرت که سرای باقی است، توشه برداشت.
• یادآوری بازگشت به سوی خداوند، انسان را به حسابرسی از خود و اصلاح اعمالش ترغیب میکند و او را از غفلت و سرکشی بازمیدارد.
• این آیه مایه آرامش دل مؤمنان است؛ زیرا میدانند که ظالمان و ستمگران نیز روزی نابود خواهند شد و عدالت الهی در روز قیامت برقرار خواهد شد و هیچ عملی بدون پاداش یا کیفر نخواهد ماند.