Surah Maryam — Talata 88

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• اتَّخَذَ – gumawa o nag-angkin.
• وَلَدًا – anak (sa di-tamang paniniwala).

Paliwanag ng Talata:

Ang talatang ito ay naglalahad ng isang maling pahayag na binitiwan ng ilang grupo ng mga tao noong unang panahon. Ang mga Hudyo, mga Kristiyano, at ilang mga polytheistang Arabo ay nag-angkin na ang Pinakamahabagin (Allah) ay may anak. Ang mga Hudyo ay nagsabing si Ezra ay anak ng Diyos, ang mga Kristiyano ay nagsabing si Kristo (Hesus) ay anak ng Diyos, at ang ilang mga polytheista ay nagsabing ang mga anghel ay mga anak na babae ng Diyos. Ang lahat ng mga pahayag na ito ay pawang kasinungalingan at kawalang-pitagan sa kadakilaan ng Allah, sapagkat Siya ay higit sa lahat at walang anumang katulad o katambal. Ang pag-angkin na ito ay bunga ng kamangmangan at paglayo sa tamang pananampalataya, at ito ay isang malaking pagkakamali na dapat pagsisihan.

Mga Aral na Makukuha:

1. Ang pagkilala sa kadakilaan ng Allah ay nangangailangan ng pag-iwas sa lahat ng anyo ng pag-aangkin na Siya ay may anak o katambal, sapagkat ito ay malaking kawalang-galang sa Kanya.
2. Ang mga huwad na paniniwala ay nagmumula sa hindi pag-unawa sa tunay na katangian ng Allah, na Siya ay nag-iisa at walang pangangailangan sa anuman.
3. Ang Islam ay nagtuturo ng dalisay na pananampalataya na nagpapalaya sa tao mula sa mga maling akala, at nagdadala sa kanya sa kapayapaan at kaganapan ng pagsamba sa nag-iisang Diyos.