ซูเราะฮฺ มัรยัม — อายะฮฺ 88

คำสำคัญที่ต้องอธิบาย:

• อัตตะค็อซะ ( اتَّخَذَ ) หมายถึง การยึดถือหรืออ้างว่า มีไว้ ซึ่งในที่นี้หมายถึงการกล่าวอ้างอย่างเท็จ
• อัรเราะห์มาน ( الرَّحْمَٰنُ ) คือ พระนามหนึ่งของอัลลอฮ์ที่บ่งบอกถึงความเมตตาอันยิ่งใหญ่ที่ครอบคลุมทุกสรรพสิ่ง
• วะละดัน ( وَلَدًا ) หมายถึง บุตรหรือลูก

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้ได้กล่าวถึงคำกล่าวเท็จของกลุ่มชนผู้ปฏิเสธศรัทธา ที่กล้าอ้างว่าพระผู้ทรงเมตตา (อัลลอฮ์) ทรงมีบุตร พวกเขาคือชาวยิวที่กล่าวว่าอุซัยร์ (เอสรา) เป็นบุตรของอัลลอฮ์ และชาวคริสต์ที่กล่าวว่าอีซา (พระเยซู) เป็นบุตรของอัลลอฮ์ รวมถึงกลุ่มมุชริกีน (ผู้ตั้งภาคี) ในหมู่ชาวอาหรับที่กล่าวว่าเหล่ามะลาอิกะฮ์ (เทวดา) เป็นบุตรสาวของอัลลอฮ์

คำกล่าวนี้เป็นการกล่าวร้ายต่ออัลลอฮ์อย่างร้ายแรงที่สุด เพราะเป็นการปฏิเสธความเป็นเอกะของพระองค์ และเป็นการเปรียบเทียบพระองค์กับสิ่งถูกสร้างที่มีข้อจำกัด การมีบุตรนั้นจำเป็นต้องมีคู่ครองและการให้กำเนิด ซึ่งสิ่งเหล่านี้เป็นคุณสมบัติของสิ่งถูกสร้าง ไม่ใช่คุณสมบัติของพระผู้สร้างที่ทรงสูงส่งยิ่ง

อัลลอฮ์ทรงบริสุทธิ์จากสิ่งที่พวกเขากล่าวอ้างโดยสิ้นเชิง พระองค์ไม่ทรงต้องการบุตร เพราะพระองค์ทรงเป็นผู้สร้างทุกสิ่ง ไม่มีสิ่งใดเทียบเทียมพระองค์ได้ และทุกสิ่งในจักรวาลล้วนเป็นบ่าวของพระองค์ทั้งสิ้น

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับจากอายะฮ์:

1. ความบริสุทธิ์ของอัลลอฮ์จากข้อบกพร่องทั้งปวง – การมีบุตรเป็นลักษณะของสิ่งถูกสร้าง อัลลอฮ์ทรงสูงส่งเหนือสิ่งเหล่านี้โดยสิ้นเชิง การศรัทธาในความเป็นเอกะของพระองค์คือหัวใจของศาสนาอิสลาม
2. การปกป้องเกียรติของพระเจ้าคือหน้าที่ของทุกคน – เมื่อเราได้ยินผู้ใดกล่าวร้ายต่ออัลลอฮ์ เราควรปฏิเสธและชี้แจงความจริงด้วยหลักฐานและเหตุผลที่ดี
3. ความเมตตาของอัลลอฮ์ที่ครอบคลุมทุกสิ่ง – แม้พวกเขาจะกล่าวร้ายต่อพระองค์ พระองค์ก็ยังทรงเมตตาและประทานปัจจัยยังชีพแก่พวกเขา นี่คือความยิ่งใหญ่แห่งความอดทนของพระองค์
4. การเตือนให้กลับตัวก่อนสายเกินไป – อายะฮ์นี้เป็นการเตือนว่าคำกล่าวที่ผิดต่ออัลลอฮ์จะนำมาซึ่งผลลัพธ์ที่เลวร้าย ดังนั้นเราควรกลับตัวและขออภัยโทษต่อพระองค์ก่อนที่ความตายจะมาถึง
5. ความสุขที่แท้จริงอยู่ที่การยอมจำนนต่อพระเจ้า – การที่มนุษย์ยอมรับว่าตนเป็นบ่าวของอัลลอฮ์ ไม่ใช่การลดศักดิ์ศรี แต่คือการเข้าถึงความสงบสุขที่แท้จริงในชีวิตนี้และชีวิตหน้า