مریم سۈرىسى — ئايەت 88

1. ئايەتتىكى چۈشەندۈرۈشكە موھتاج بولغان سۆزلەر:

• «اتَّخَذَ»: تۇتتى، قىلىۋالدى دېگەن مەنىدە.
• «الرَّحْمَٰنُ»: ئاللاھ تەعالانىڭ ئىسمى، مەنىسى «چەكسىز رەھىمدىل».
• «وَلَدًا»: بالа، ئوغۇل ياكى قىز پەرزەنت.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

بۇ ئايەتتە ئاللاھ تەعالا بىزگە شۇنى خەۋەر قىلىدۇكى، يەھۇدىيلار، ناسارالار ۋە بەزى مۇشرىكلار «ئاللاھ بالа تۇتۇۋالدى» دەپ بۇزۇق سۆز قىلدى. يەھۇدىيلار «ئۇزەير ئاللاھنىڭ ئوغلى» دېدى، ناسارالار «ئىيسا ئاللاھنىڭ ئوغلى» دېدى، بەزى مۇشرىكلار بولسا «پەرىشتىلەر ئاللاھنىڭ قىزلىرى» دەپ گۇمان قىلدى. ھالبۇكى، ئاللاھ تەعالا بالىدىن پاك ۋە مۇنەززەھتۇر. ئۇ ھېچكىمگە موھتاج ئەمەس، ھەممە نەرسە ئۇنىڭ يارىتىشى بىلەن مەۋجۇت بولغان. بالа تۇتۇش ئىنسانلارغا خاس بولغان ئاجىزلىق ۋە ئېھتىياجنىڭ ئالامىتىدۇر، ئاللاھ تەعالا بولسا بۇنداق ئاجىزلىقتىن ئەڭ ئالىيدۇر.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ئاللاھ تەعالانىڭ زاتىغا ۋە سۈپەتلىرىگە ئىمان ئېيتىشتا ئىنتايىن ئېھتىياتچان بولۇشىمىز كېرەك. ئاللاھنى ھېچقانداق مەخلۇققا ئوخشاتماسلىقىمىز، ئۇنىڭغا بالا ياكى شېرىك نىسبەت بەرمەسلىكىمىز لازىم. ئىسلام دىنى بىزنى ئاللاھنى بىر ۋە يەككە دەپ بىلىشكە، ئۇنىڭغا خالىس ئىبادەت قىلىشقا چاقىرىدۇ. بۇنداق ئېتىقاد ئىنساننىڭ قەلبىنى تىنچلىققا، روھىنى پاكلىققا ۋە ھاياتىنى مەنىلىك قىلىشقا يېتەكلەيدۇ. ئاللاھ تەعالانى توغرا تونۇش ۋە ئۇنىڭغا لايىق رەۋىشتە ئىبادەت قىلىش ھەر بىر مۇسۇلماننىڭ ئەڭ مۇھىم ۋەزىپىسىدۇر.