ซูเราะฮฺ มัรยัม — อายะฮฺ 89

คำสำคัญ:

• إِدًّا: หมายถึง สิ่งที่ร้ายแรงและน่ากลัวอย่างยิ่ง เป็นคำที่ใช้เรียกสิ่งที่น่าเกลียดน่ากลัวและเป็นเรื่องใหญ่โต

การตีความ:

โองการนี้เป็นการตำหนิและประณามกลุ่มชนที่กล่าวคำพูดอันมหันต์ ซึ่งก็คือการกล่าวอ้างว่าพระผู้เป็นเจ้าทรงมีพระบุตร คำกล่าวนี้ถือเป็นเรื่องที่ร้ายแรงและน่ากลัวอย่างยิ่ง เป็นการดูหมิ่นความยิ่งใหญ่ของพระผู้เป็นเจ้า และเป็นการกล่าวเท็จอย่างมหันต์ที่ไม่มีใครกล้ากล่าวเช่นนี้มาก่อน การกล่าวเช่นนี้ไม่เพียงแต่เป็นความผิดที่ร้ายแรงเท่านั้น แต่ยังเป็นการทำลายความศรัทธาที่ถูกต้อง และนำพาผู้ที่เชื่อตามไปสู่ความหลงผิดอย่างใหญ่หลวงอีกด้วย

บทเรียนที่ได้รับ:

1. การกล่าวถึงพระผู้เป็นเจ้าโดยปราศจากความรู้หรือหลักฐานที่ถูกต้องเป็นบาปมหันต์ เราจึงต้องระมัดระวังในการกล่าวถึงพระองค์ด้วยความเคารพและเทิดทูนเท่านั้น
2. โองการนี้สอนให้เรารู้จักความยิ่งใหญ่และความบริสุทธิ์ของพระผู้เป็นเจ้า พระองค์ทรงอยู่เหนือการมีบุตรหรือการเปรียบเทียบกับสิ่งใดทั้งสิ้น
3. การรักษาความศรัทธาที่ถูกต้องเป็นสิ่งจำเป็น เราต้องเรียนรู้ศาสนาจากแหล่งที่ถูกต้อง เพื่อไม่ให้ตกอยู่ในความเชื่อที่ผิดพลาด
4. อิสลามให้ความสำคัญกับการใช้สติปัญญาและการไตร่ตรองอย่างลึกซึ้ง เราจึงต้องพิจารณาคำกล่าวอ้างต่างๆ ด้วยเหตุผลและความรู้ที่ถูกต้อง
5. การตำหนิในโองการนี้แสดงให้เห็นถึงความเมตตาของพระผู้เป็นเจ้าที่ทรงเตือนมนุษย์ให้กลับสู่ทางที่ถูกต้อง ก่อนที่ความผิดนั้นจะนำไปสู่ผลลัพธ์ที่เลวร้าย