ซูเราะฮฺ มัรยัม — อายะฮฺ 92

คำอธิบายความหมายคำศัพท์:

• يَنبَغِي: เหมาะสม ควรค่า หรือเป็นไปได้
• يَتَّخِذَ: เอาหรือยึดถือเป็น
• وَلَدًا: บุตร

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้เป็นการปฏิเสธอย่างเด็ดขาดว่า พระผู้ทรงเมตตากรุณา (อัรเราะห์มาน) ไม่มีความเหมาะสมและไม่สมควรอย่างยิ่งที่จะทรงมีพระโอรสหรือพระบุตร การที่ผู้ใดจะมีบุตรได้นั้น ย่อมเกิดจากความต้องการหรือความจำเป็น เช่น ต้องการผู้สืบสกุล ต้องการผู้ช่วยเหลือ หรือต้องการเพื่อนร่วมคิดร่วมยินดี ซึ่งสิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นคุณลักษณะของสิ่งมีชีวิตที่บกพร่องและต้องการพึ่งพาผู้อื่น

แต่พระองค์อัลลอฮ์ทรงเป็นผู้ทรงมั่งมีอย่างแท้จริง ทรงพอเพียงต่อทุกสิ่ง ไม่ทรงบกพร่องหรือต้องการสิ่งใด ไม่ทรงมีผู้ให้กำเนิด และไม่ทรงให้กำเนิดผู้ใด พระองค์ทรงบริสุทธิ์จากคุณลักษณะทั้งหมดที่บ่งบอกถึงความบกพร่องหรือความต้องการ การอ้างว่าพระองค์ทรงมีบุตรจึงเป็นการกล่าวเท็จและเป็นการดูหมิ่นพระเกียรติคุณของพระองค์อย่างร้ายแรง

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับ:

1. ความยิ่งใหญ่และความบริสุทธิ์ของพระเจ้า: อายะฮ์นี้สอนให้เรารู้จักพระเจ้าอย่างถูกต้อง ว่าพระองค์ทรงสูงส่งเหนือความต้องการทั้งปวง ไม่มีสิ่งใดเทียบเทียมพระองค์ได้
2. การปกป้องความเชื่อที่ถูกต้อง: การเข้าใจว่าเหตุใดพระเจ้าจึงไม่มีบุตร ช่วยให้เรามั่นคงในความเชื่อที่ถูกต้อง และสามารถโต้แย้งผู้ที่กล่าวร้ายต่อพระเจ้าได้อย่างมีหลักฐาน
3. ความรักและความเคารพต่อพระเจ้า: เมื่อเรารู้ว่าพระองค์ทรงบริสุทธิ์จากข้อบกพร่องทั้งหมด เราจะยิ่งเพิ่มความรักและความเคารพต่อพระองค์มากขึ้น และพยายามปฏิบัติตามคำสอนของพระองค์ด้วยความจริงใจ
4. การสำนึกในความเมตตาของพระองค์: การที่พระองค์ทรงเรียกพระองค์เองว่า "ผู้ทรงเมตตากรุณา" (อัรเราะห์มาน) ในอายะฮ์นี้ แสดงให้เห็นว่าพระองค์ทรงเปิดโอกาสให้มนุษย์กลับตัวกลับใจ และทรงพร้อมจะอภัยให้แก่ผู้ที่สำนึกผิดเสมอ
5. ความสุขสงบในจิตใจ: การรู้จักพระเจ้าอย่างถูกต้องทำให้จิตใจสงบและมั่นคง ไม่หวั่นไหวต่อคำกล่าวอ้างที่ผิด ๆ และดำเนินชีวิตด้วยความมั่นใจในทางนำของพระองค์