Сураи Марьям — Оят 94

1. Маънои калимаҳо:

• «أَحْصَاهُمْ»: Ҳамаи онҳоро ба таври комил ҳисоб кард ва аз шумораи онҳо огоҳ аст.
• «عَدَّهُمْ عَدًّا»: Онҳоро яке-яке шумурд, яъне ҳеҷ кас аз ҳисоби Ӯ берун намемонад.

1. Тафсири оят:

Худованди мутаъол ҳамаи махлуқоти худро ба таври комил дар илми худ фаро гирифтааст ва шумораи онҳоро дақиқ медонад. Ҳеҷ кас ва ҳеҷ чиз аз дониши Ӯ пинҳон нест. Ӯ ҳамаро яке-яке шумурдааст ва аз ҳамаи онҳо огоҳ аст, хоҳ ошкор бошанд ва хоҳ пинҳон. Ин оят нишон медиҳад, ки илми Худо бепоён аст ва ҳеҷ чиз аз назорати Ӯ дур намемонад.

1. Фоидаҳои оят:

• Ин оят моро ба ёд меорад, ки Худо ҳамеша моро мебинад ва аз ҳамаи корҳои мо огоҳ аст, бинобар ин бояд ҳамеша некӣ кунем.
• Донистани он ки Худо ҳамаро ҳисоб кардааст, ба мо оромиш медиҳад, ки ҳеҷ кас ва ҳеҷ чиз фаромӯш намешавад ва ҳама чиз дар илми Ӯ сабт аст.
• Ин оят моро ба сӯи адолати Худо ва рӯзи ҳисоб раҳнамоӣ мекунад, ки ҳар кас ҷазои аъмоли худро хоҳад дид.
• Ва инчунин моро водор мекунад, ки ба Худо таваккул кунем ва аз Ӯ битарсем, зеро Ӯ аз ҳамаи корҳои мо бохабар аст.