Surah Al-Baqarah — Talata 116

At sino pa kaya ang higit na di makatarungan maliban sa kanya na nagbabawal na ang mga Pangalan ni Allah ay luwalhatiin at banggitin sa mga lugar ng pagsamba (moske) at nagsusumikap sa kanilang kapinsalaan? Hindi isang katampatan na sila ay pumasok (sa Tahanan ni Allah) maliban na may pangangamba. Sa kanila ay walang anupaman, maliban sa kahihiyan sa mundong ito, at sa Kabilang Buhay ay nag-uumapaw na kaparusahan

Si Allah ang nag-aangkin ng Silangan at Kanluran at kahit saan mang dako na ibaling mo ang iyong sarili ay nandoroon ang Mukha ni Allah (Siya ang Pinakamataas sa Kanyang Luklukan). Katotohanang si Allah ay Puspos ng Panustos sa pangangailangan ng Kanyang mga nilikha, ang Ganap na Maalam

Ang Pinagmulan (Lumikha) ng mga kalangitan at kalupaan; kung Siya ay magtakda (magnais) ng isang bagay, Siya ay magwiwika lamang ng: “Mangyari nga!” at ito ay magaganap

At ang mga walang kaalaman ay nagsasabi: “Bakit kaya si Allah ay hindi makipag-usap sa atin (nang harapan)? o bakit kaya ang isang Tanda (pangitain) ay hindi dumaratal sa atin?” Ito ang sinasabi ng mga tao na una pa sa kanila, sa gayon ding salita. Ang kanilang puso ay magkatulad. Katotohanan, Aming ginawang maliwanag ang mga Tanda sa mga tao na matatag na nananangan sa kanilang Pananampalataya (sa kanilang puso)