Sura Al-Bakara — Werset 116

Znaczenie słów:

• S ubhanahu – wywyższony jest Bóg, daleki od wszelkich niedoskonałości i od tego, co niegodne Jego majestatu.
• Qanitun – pokorni, posłuszni, całkowicie poddani woli Bożej.

Tafsir (wyjaśnienie):

Żydzi, chrześcijanie oraz poganie powiedzieli, że Bóg przyjął sobie dziecko. Jedni twierdzili, że jest nim 'Uzajr (Ezdrasz), inni, że Mesjasz (Jezus), a jeszcze inni, że aniołowie są córkami Boga. Bóg jest jednak daleki i wywyższony ponad takie twierdzenia – jest On bowiem wszechwystarczający i nie potrzebuje nikogo, a potrzeba potomstwa wynika wyłącznie z braku lub słabości, co nie ma miejsca w przypadku Stwórcy wszystkiego.

Prawda jest taka, że do Niego należy całe królestwo niebios i ziemi – wszystko, co istnieje, jest Jego własnością i Jego stworzeniem. Wszystkie stworzenia – zarówno te w niebiosach, jak i na ziemi – są Jego sługami, całkowicie Mu poddanymi i posłusznymi. Wszystko podlega Jego woli i Jego władzy, a On rozporządza swoim stworzeniem według swojej mądrości i sprawiedliwości.

Korzyści płynące z tej wersetu:

1. Wielkość i doskonałość Boga – werset uczy nas, że Bóg jest absolutnie doskonały i wolny od wszelkich braków. Nie potrzebuje nikogo, a tym bardziej dziecka, gdyż potrzeba potomstwa jest cechą stworzeń, nie Stwórcy.
2. Całkowita zależność stworzenia od Stwórcy – wszystko, co istnieje, należy do Boga i jest Mu poddane. Ta świadomość napełnia serce pokorą i skłania do oddania się Bogu w każdej sytuacji.
3. Ostrzeżenie przed fałszywymi przekonaniami – werset przestrzega przed wypowiadaniem o Bogu rzeczy, które są niegodne Jego majestatu. Uczy nas, abyśmy mówili o Bogu wyłącznie to, co On sam o sobie powiedział.
4. Jedność stworzenia w posłuszeństwie – skoro wszystkie stworzenia są posłuszne Bogu, to i my – jako ludzie obdarzeni rozumem i wolną wolą – powinniśmy dobrowolnie poddać się Jego woli, co jest najwyższą formą czci i uwielbienia.