ሱረቱ አል-በቀራ — አንቀጽ 155

የቃላት ማብራሪያ፦

• وَلَنَبْلُوَنَّكُم (ወለነብሉወንነኩም)፦ በእርግጥ እንፈትናችኋለን፣ እንሞክራችኋለን ማለት ነው።
• الْخَوْفِ (አልኸውፍ)፦ ፍርሃት፣ ማለትም ከጠላት የሚመጣ ፍርሃት።
• الْجُوعِ (አልጁዕ)፦ ረሃብ፣ የምግብ እጥረት።
• نَقْصٍ (ነቅስ)፦ መቀነስ፣ ማነስ።
• الثَّمَرَاتِ (አትሠመራት)፦ ፍሬዎች፣ ምርቶች።
• الصَّابِرِينَ (አስሷቢሪን)፦ ታጋሾችን፣ በመከራ ላይ የሚታገሱትን።

የአንቀጹ ትርጉምና ማብራሪያ፦

አላህ ሁሉን የሚያውቅ ጌታ ሲሆን፣ ለምእመናን የሚሰጠውን የፈተና ተፈጥሮ ይነግረናል። እነዚህ ፈተናዎች አላህ ስለእኛ ምንም የማያውቅ አይደለም — እርሱ ሁሉን ያውቃል — ነገር ግን ታዛዥና አመጸኛው እንዲታወቅ፣ እና ትዕግስት ያላቸው ሰዎች ደረጃቸው እንዲከፍት ነው።

አላህ እንዲህ ይላል፦ በእርግጥ እንፈትናችኋለን፤ በትንሹ የፍርሃት ክፍል — ከጠላት ወይም ከአደጋ የሚመጣ፣ በረሃብ — የምግብ እጥረት ሲከሰት፣ በሀብት መቀነስ — ገንዘብ ሲጠፋ ወይም ለማግኘት ሲከብድ፣ በሰዎች ሕይወት መቀነስ — በሞት፣ በበሽታ ወይም በአላህ መንገድ በሽህድነት፣ እንዲሁም በፍሬዎች መቀነስ — ምርቶች ሲደርቁ ወይም ሲበላሹ። እነዚህ ፈተናዎች ሁሉ የሚሆኑት አላህ ፈቃድ አለው ብሎ ነው።

ከዚያም አላህ ለነቢዩ ሙሐመድ (ሶ.ዐ.ወ) እንዲህ ይላል፦ እነዚህን መከራዎች በትዕግስት ለሚቀበሉት ሰዎች የሚያስደስት የምስራች ንገራቸው። ይህ የምስራች በዚህ ዓለም የተሻለ ውጤት እና በመጨረሻው ዓለም የማይጠፋ ምንዳ ነው።

ይህ አንቀጽ ለሁሉም ሙስሊም ትልቅ ተስፋና መጽናኛ ነው። በሕይወት ውስጥ የሚደርሱ መከራዎች — ፍርሃት፣ ረሃብ፣ የሀብት መጥፋት፣ የሰዎች ሞት፣ የምርት መቀነስ — ሁሉም የአላህ ፈተና ናቸው። ነገር ግን እነዚህ ፈተናዎች ለታጋሾች የምስራች ናቸው። ምክንያቱም ትዕግስት የሚያመጣው ውጤት በጣም ትልቅ ነው። አላህ ታጋሾችን ይወዳል፣ ከእነሱ ጋር ነው፣ እና ምንዳቸውን ያለ መጠን ይሰጣቸዋል።

ስለዚህ ሙስሊም በመከራ ጊዜ አይተዉም፣ አይበሳጭም፣ አይተስፋ አይቆርጥም። ይልቁንም ይታገሳል፣ ወደ አላህ ይመለሳል፣ ምንዳውን ይጠብቃል። ይህች አንቀጽ የምእመናንን ልብ በተስፋ የምትሞላ፣ በመከራ ጊዜ የምታጽናና፣ ወደ ትዕግስትና ወደ አላህ መታዘዝ የምትጋብዝ ታላቅ ትምህርት ናት።