සූරා අල්-බකරා — ආයාත් 159

වදන්හි අර්ථ:

• يَكْتُمُونَ – සඟවති, වසන් කරති
• الْبَيِّنَاتِ – පැහැදිලි සාධක සහ සාක්ෂි
• الْهُدَى – මගපෙන්වීම, යහමඟ
• اللَّاعِنُونَ – ශාප කරන්නන් (මලායිකාවරු, නබිවරුන් සහ සියලු මිනිසුන්)

අර්ථ විවරණය:

නියත වශයෙන්ම අප විසින් පහළ කරන ලද පැහැදිලි සාධක සහ යහමඟ පෙන්වන දෑ සඟවන අය – එනම් යුදෙව් ආගමික නායකයන්, ක්රිස්තියානි විද්වතුන් සහ අනෙකුත් අය – අප ඒවා මිනිසුන්ට ග්රන්ථයෙහි (තව්රාත්, ඉන්ජීල්) පැහැදිලි කළ පසුවත් සඟවති. ඔවුන් නබි මුහම්මද් (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණන්ගේ ගුණාංග, ගල් ගැසීමේ දඬුවම පිළිබඳ වාක්ය සහ අනෙකුත් තම ග්රන්ථවල තිබූ නියෝග සඟවා තැබූහ.

එවැනි අයට අල්ලාහ් තආලා තම දයාවෙන් ඈත් කරයි. මලායිකාවරු, නබිවරුන් සහ සියලු මිනිසුන් ද ඔවුන්ට එරෙහිව ශාප කරති. එනම් ඔවුන් සියල්ලෝම “අල්ලාහ්! ඔවුන්ව ඔබගේ දයාවෙන් ඈත් කරනු මැනව!” යැයි ප්රාර්ථනා කරති.

මෙය එවැනි අයට ලැබෙන දැඩි අනතුරු ඇඟවීමක් සහ භයානක ප්රතිඵලයකි. මන්ද යත්, ඔවුන් සත්යය දැන සිටියද, ලෞකික ප්රයෝජන සහ තනතුරු බියෙන් එය සඟවා තැබූ බැවිනි.

උපදේශාත්මක පාඩම්:

1. දැනුම සඟවා තැබීම ඉතා බරපතල පාපයකි. විශේෂයෙන්ම ආගමික දැනුම සඟවන අයට අල්ලාහ්ගේ ශාපය හිමිවේ.
2. සත්යය පැතිරවීම සහ දැනුම බෙදාහැරීම ඉස්ලාමයේ උතුම් කාර්යයකි. එය කරන අයට අල්ලාහ්ගේ ආශීර්වාද සහ සමාජයේ ගෞරවය හිමිවේ.
3. ආගමික විද්වතුන්ට සහ දැනුමැත්තන්ට විශාල වගකීමක් පවතී. ඔවුන් සත්යය ප්රකාශ කිරීමට බිය නොවිය යුතු අතර, කිසිදු ලෞකික ප්රයෝජනයක් සත්යයට වඩා උසස් කොට නොසැලකිය යුතුය.
4. අල්ලාහ්ගේ දයාවෙන් ඈත්වීම සහ සියලු මැවුම්කරුවන්ගේ ශාපයට ලක්වීම – මෙය ඉතා භයානක තත්වයකි. එබැවින් අප සැමවිටම සත්යය පැවසීමට සහ යහපත ඉදිරියට ගෙනයාමට උත්සුක විය යුතුය.
5. මෙම ආයාව අපට උගන්වන්නේ දැනුම යනු වගකීමක් බවයි. දැනුම ලැබුණු පසු එය අන් අය සමඟ බෙදාගැනීම අපගේ යුතුකමකි. එසේ කිරීමෙන් අපට අල්ලාහ්ගේ තෘප්තිය සහ සමාජයේ යහපත අත්කර ගත හැකිය.