සූරා අල්-බකරා — ආයාත් 162

වදන්හි අරුත්:

• خَالِدِينَ فِيهَا: එහි (ශාපයෙහි හෝ නිරයෙහි) සදාකාලිකව රැඳී සිටින්නන් වශයෙන්.
• لَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ: ඔවුන්ගෙන් දඬුවම සැහැල්ලු නොකරනු ලැබේ.
• وَلَا هُمْ يُنظَرُونَ: ඔවුන්ට (නිදහසට කරුණු ඉදිරිපත් කිරීමට) කිසිදු අවකාශයක් හෝ ප්රමාදයක් ලබා නොදෙනු ලැබේ.

අර්ථ විවරණය:

මෙම ආයාතයෙහි දැක්වෙන්නේ අල්ලාහ්ගේ ශාපයට හා දයාවෙන් ඈත්වීමට ලක්වූවන්ගේ අවසන් තත්ත්වයයි. ඔවුහු එම ශාපයෙහි සහ නිරයේ ගින්නෙහි සදාකාලිකව රැඳී සිටින්නෝ වෙති. ඔවුන්ගෙන් දඬුවම කිසිසේත් සැහැල්ලු නොකරනු ලැබේ. එය දිනකට හෝ මොහොතකට හෝ අඩු නොකෙරේ. එමෙන්ම ඔවුන්ට කිසිදු ප්රමාදයක් හෝ අවකාශයක් ලබා නොදෙනු ලැබේ. එනම්, ඔවුන්ට නිදහසට කරුණු ඉදිරිපත් කිරීමට හෝ සමාව ඉල්ලීමට හෝ තම තත්ත්වය වෙනස් කර ගැනීමට කිසිදු කාලයක් ලබා නොදෙනු ලැබේ. මන්ද යත්, එම අවස්ථාවේදී කිසිදු කරුණක් ඔවුන්ට ප්රයෝජනවත් නොවන බැවිනි. ඔවුහු සම්පූර්ණයෙන්ම බලාපොරොත්තු සුන් වූවන් ලෙස සදාකාලික දඬුවමෙහි ගිලී සිටිති.

උපදේශ හා පාඩම්:

• අල්ලාහ්ගේ ශාපයට හා දඬුවමට ලක්වන තත්ත්වයන්ගෙන් ඈත්වීම ඉතා වැදගත් බව මෙයින් අපට වැටහේ. මන්ද එම දඬුවම සදාකාලික වන අතර කිසිදු සැනසීමක් හෝ නිදහසක් නොමැත.
• මෙලොව ජීවිතයේදී අපට ලැබී ඇති කාලය ඉතා වටිනා බව මෙයින් අවබෝධ වේ. එය අල්ලාහ්ට අකීකරු වීමට නොව, ඔහුට කීකරු වීමට හා ඔහුගේ දයාව අපේක්ෂා කිරීමට යොදා ගත යුතුය.
• අල්ලාහ්ගේ දඬුවම ඉතා දරුණු බවත්, ඔහුගේ ශාපයෙන් ආරක්ෂා වීමට ඇති එකම මාර්ගය ඔහුගේ මඟ පෙන්වීම අනුගමනය කිරීම බවත් මෙයින් පැහැදිලි වේ.
• අල්ලාහ් මෙලොවදී තම නියෝග පිළිපදින අයට තම දයාව හා සමාව ලබා දෙන අතර, ඔහුගේ නියෝග ප්රතික්ෂේප කරන්නන්ට එම දයාව අහිමි වන බව මෙයින් අපට වැටහේ. එබැවින් අප සැමවිටම අල්ලාහ්ගේ කරුණාව අපේක්ෂා කරමින් ඔහුගේ මාර්ගයෙහි ස්ථිරව සිටිය යුතුය.