Surja El-Bekare — Ajet 18

Kuptimet e fjalëve:

• Summun (صُمٌّ): Të shurdhër – nuk dëgjojnë të vërtetën me veshët e zemrës për ta pranuar.
• Bukmun (بُكْمٌ): Memecë – nuk e shqiptojnë të vërtetën as me gojë, as me vepra.
• Umyun (عُمْيٌ): Të verbër – nuk e shohin dritën e udhëzimit me sytë e zemrës.
• Fahum lā yarji‘ūn (فَهُمْ لَا يَرْجِعُونَ): Prandaj ata nuk kthehen nga rruga e gabuar në rrugën e drejtë.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar i përshkruan hipokritët me tri cilësi të rënda shpirtërore: ata janë të shurdhër ndaj së vërtetës, sepse nuk e dëgjojnë atë me vëmendje dhe pranim, por e refuzojnë atë sikur të mos e kishin dëgjuar fare. Ata janë memecë ndaj së vërtetës, sepse nuk e shqiptojnë atë as me gjuhë, as me vepra të mira, dhe nuk e mësojnë atë tek të tjerët. Ata janë të verbër ndaj dritës së udhëzimit, sepse nuk kanë largpamësi shpirtërore për ta dalluar të vërtetën nga e kota, ashtu si i verbëri që nuk sheh me sy. Për shkak të këtyre tri pengesave – shurdhërisë, memecësisë dhe verbërisë shpirtërore – ata nuk kthehen nga rruga e gabuar (humbja) në rrugën e drejtë (besimi), sepse u mungon vullneti dhe aftësia për të pranuar udhëzimin, edhe pse e shohin atë me sytë e tyre të jashtëm.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Zemra e njeriut ka shqisa shpirtërore (dëgjim, shikim dhe të folur) që janë më të rëndësishme se ato trupore; nëse ato shpirtërore dëmtohen, njeriu humbet edhe nëse trupi i tij është i shëndetshëm.
2. Pranimi i së vërtetës kërkon zemër të hapur dhe vullnet të pastër; kush ia mbyll zemrën së vërtetës, edhe nëse e dëgjon me vesh, nuk përfiton prej saj.
3. Islami na mëson të jemi të dëgjueshëm, të folur dhe të shikueshëm ndaj së vërtetës – me zemër, gjuhë dhe vepra – që të jemi ndër ata që kthehen te Zoti i tyre me sinqeritet.
4. Ky ajet na bën të vetëdijshëm për rrezikun e hipokrizisë dhe na nxit të jemi të sinqertë në besim, duke e dashur të vërtetën dhe duke e ndjekur atë kudo që të jetë.