Baqara surasi — Oyat 18

Kalima ma'nolari:

• صُمٌّ – kar, eshitmaydigan
• بُكْمٌ – soqov, gapira olmaydigan
• عُمْيٌ – ko'r, ko'rmaydigan
• لَا يَرْجِعُونَ – qaytmaydilar, (haq yo'liga) qaytmaydilar

Tafsir:

Ushbu oyatda Alloh taolo munofiqlarning holatini yana ham aniqroq tasvirlamoqda. Ular haqni, iymon va hidoyat so'zini eshitadilar, lekin quloqlari bilan eshitib, qalblari bilan qabul qilmaydilar. Shuning uchun ular go'yo kardirlar – haqni eshitmaydiganlarga o'xshaydilar. Tillari bilan haqni gapirmaydilar, islomni tan olmaydilar, shuning uchun ular soqovga o'xshaydilar. Ko'zlari bilan Allohning oyatlarini, mo''jizalarini va dalillarini ko'radilar, lekin undan ibrat olmaydilar, hidoyat nurini ko'rmaydilar – go'yo ko'rdirlar. Shu sababli ular o'zlarining nodonlik va adashganliklaridan, kufr va nifoq holatidan haq yo'liga qaytmaydilar. Chunki ularning qalblari muhrlangan, eshitishlari va ko'rishlari foydasiz bo'lib qolgan. Ular o'zlarining yolg'on e'tiqodlarida davom etadilar va to tavba qilgunlaricha, o'lim kelgunlaricha shu holatda qoladilar.

Foydalar:

1. Bu oyatdan musulmon kishi uchun eng katta saboq – haqni eshitish, ko'rish va gapirishda samimiy bo'lish, qalb bilan qabul qilishdir. Chunki qalb bilan qabul qilinmagan ilm hech qanday foyda bermaydi.
2. Insonning eng katta boyligi – hidoyatdir. Kim hidoyatdan yuz o'girsa, u ko'r, kar va soqovga o'xshab qoladi, hatto sog'lom a'zolari bo'lsa ham.
3. Alloh taolo bandalariga nisbatan rahmli va mehribondir. U bandalarining adashganliklarini bayon qilish orqali ularni ogohlantiradi va to'g'ri yo'lga qaytishga chorlaydi. Bu esa Allohning bandalariga bo'lgan cheksiz rahmatining belgisidir.
4. Musulmon kishi doimo o'z qalbini tekshirib turishi, haqni eshitganda qabul qilishga shoshilishi va o'z e'tiqodida sobit qolishi lozim. Zero, qalb qotib qolsa, uni yumshatish juda qiyin bo'ladi.