سوره طه — آیه 60

معانی کلمات:

• تَوَلّی: روی گرداندن، پشت کردن و اعراض نمودن.
• کَید: مکر، حیله، نیرنگ و همچنین به معنای ساحران و ابزار سحر نیز آمده است.
• أَتی: آمدن، حاضر شدن در محل و زمان معین.

تفسیر آیه:

فرعون پس از شنیدن دعوت حق و مشاهده معجزات روشن موسی علیه السلام، روی گرداند و با تکبّر و عناد از پذیرش حق اعراض کرد. او نه تنها دعوت موسی را نپذیرفت، بلکه با نیرنگ و حیلهگری تمام، دست به جمعآوری ساحران و ابزار سحر خود زد تا با این توطئه، جلوی معجزه الهی را بگیرد و مردم را بفریبد. سپس در زمان و مکانی که برای رویارویی و مبارزه تعیین شده بود، حاضر شد تا با تمام قوا و نیرنگهایش به مقابله با موسی علیه السلام برخیزد. این صحنه نشان میدهد که فرعون با وجود علم به حقانیت موسی، به جای تسلیم شدن در برابر حق، راه کفر و عناد را در پیش گرفت و تمام توان خود را برای مبارزه با حقیقت بسیج کرد.

فواید و پیامهای آیه:

• نشانههای حق برای صاحبان بصیرت روشن است: فرعون با دیدن معجزات الهی، حقانیت موسی را درک کرد، اما تکبر و هواپرستی مانع ایمان او شد. این درس مهمی است که انسان نباید اجازه دهد غرور و مقام، او را از پذیرش حق بازدارد.
• نیرنگ و حیله، راهی برای مقابله با حق نیست: فرعون با تمام قدرت و نیرنگ خود به میدان آمد، اما در نهایت شکست خورد. این نشان میدهد که هیچ توطئهای در برابر اراده الهی پیروز نخواهد شد و حق همواره بر باطل غلبه میکند.
• آمادگی برای رویارویی با باطل: مؤمنان باید در برابر توطئههای دشمنان هوشیار باشند و با توکل بر خدا و اعتماد به وعدههای او، با آرامش و اطمینان به استقبال چالشها بروند، چرا که یاری خداوند با صابران و مخلصان است.