Surja Ta Ha — Ajet 60

Kuptimet e fjalëve:

• تَوَلَّى: u largua, u kthye shpinën, u tërhoq.
• كَيْدَهُ: dinakërinë e tij, mashtrimin, mjetet e tij të liga dhe magjistarët e tij.
• أَتَى: erdhi në takimin e caktuar.

Tefsiri i Ajetit:

Pasi Musai (paqja qoftë mbi të) i paraqiti Faraonit argumentet e qarta dhe mrekullitë, Faraoni u largua me arrogancë dhe mendjemadhësi, duke ia kthyer shpinën së vërtetës, pa u menduar fare për atë që dëgjoi. Ai nuk u ndal në këtë, por filloi të mbledhë të gjitha mjetet e dinakërisë së tij, duke i thirrur magjistarët më të shkathët nga të gjitha anët e mbretërisë së tij, për t'u përballur me Musain. Pastaj, në ditën dhe vendin e caktuar për garën, ai erdhi me gjithë forcën dhe mjetet e tij, duke u munduar të fshehë të vërtetën dhe të mashtrojë njerëzit me magjinë e tij, në mënyrë që të ruajë fronin dhe autoritetin e tij.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Durimi dhe qëndrueshmëria e të dërguarve: Ky ajet tregon se të dërguarit e Allahut përballen me kundërshtime të mëdha dhe plane dinake nga armiqtë e tyre, por ata qëndrojnë të palëkundur, sepse janë të bindur se Allahu është me ta dhe se e vërteta do të triumfojë.
2. Dinakëria e jobesimtarëve është e kotë: Pavarësisht sa forca dhe mjete të mbledhin armiqtë e së vërtetës, plani i tyre është i dobët dhe i dënuar të dështojë, sepse Allahu i madhërishëm i shkatërron planet e tyre dhe i kthen kundër tyre.
3. Të vërtetës nuk i bën ballë asnjë forcë: Ky ajet na mëson se e vërteta, edhe kur duket e vetme dhe e dobët, është më e fortë se çdo dinakëri dhe magji, sepse Allahu e mbështet atë dhe i jep fitore.
4. Mendjemadhësia është pengesë për besimin: Largimi i Faraonit nga e vërteta tregon se arroganca dhe mendjemadhësia i pengojnë njerëzit që ta pranojnë të vërtetën, edhe kur ajo u vjen e qartë. Prandaj, njeriu duhet të jetë i përulur para Allahut dhe të pranojë të vërtetën kudo që ta gjejë.