سوره طه — آیه 67

معانی کلمات:

• أَوْجَسَ: در دل خود پنهان کرد و احساس نمود.
• خِيفَةً: ترس و هراس.

تفسیر آیه:

موسیٰ (علیه السلام) با دیدن آن صحنه، در دل خود ترسی احساس کرد. او وقتی دید که ساحران با قدرت سحر خود، ریسمانها و عصاهایشان را به صورت مارهایی عظیم و جنبنده درآوردند، به طور طبیعی و بشری، در درون خود احساس خوف و نگرانی کرد. این ترس، نه از روی ضعف ایمان بود، بلکه یک واکنش طبیعی انسانی در برابر یک صحنهی هراسانگیز و خارقالعاده بود. او در دل خود این ترس را پنهان کرد و آن را بروز نداد، زیرا میدانست که خداوند با اوست و او را یاری خواهد کرد. این خوف، از آن جهت بود که فکر میکرد آن مارها ممکن است به سوی او بیایند، همانگونه که هر انسان دیگری در چنین شرایطی احساس میکند.

فواید و پیامهای آیه:

• پیامبران الهی نیز دارای احساسات و عواطف انسانی هستند و در برابر حوادث، ترس و نگرانی طبیعی دارند؛ این امر از مقام آنان نمیکاهد.
• ترس طبیعی در برابر خطرات، امری مذموم نیست، بلکه آنچه نکوهیده است، ترس از غیر خدا و عقبنشینی از حق است.
• مؤمن باید در دل خود به خدا توکل کند و حتی در هنگام ترس، به یاد قدرت و یاری الهی باشد و نگرانی خود را بروز ندهد.
• این آیه نشان میدهد که سحر و جادو میتواند تأثیراتی در ظاهر داشته باشد و حتی بر دل انسانهای بزرگ اثر بگذارد، اما در نهایت، اراده و قدرت خداوند بر همه چیز غالب است.